Piotr (historia prawie autentyczna)

[Mirosław_Serocki]

jako jedyny w klasie
pisał lewą ręką
zrozumiałe dla siebie
rudy odmieniec
opowiadania o niczym
próbował łapać chmury
patrzył przerażony
w otwarte okno
na drugie śniadanie
zjadał wstyd i upokorzenia
domowe kanapki z pijącym
do nieprzytomności ojcem
matką wylizującą zakurzone
kąty wzorowej rodziny

na czternaste urodziny
dostał solidnego kopniaka
i łzy bezsilnej matki
sprezentował sobie
pistolet do zabawy
kawałek rurki z gwożdziem
futryna kuchennych drzwi
została mianowana spustem

Piotruś nie przyjdzie do szkoły
klasa ryknęła śmiechem

po roku obnoszenia blizny
nad wykrzywioną brwią
prawą dłonią
napisał pierwszą literę
nowego opowiadania

[La_crimosa]

samo zycie

[sterowiec]

dobra, wciagajaca, rasowa proza

pozdrawiam

[magda]

Nie, nie zgadzam się, Mirku. Jeszcze raz proszę. I tym razem się postaraj.

:)

[Mirosław_Serocki]

...zabrakło komentarza...
[sub]Tekst był edytowany przez Adam Szadkowski dnia 22-09-2003 00:34.[/sub]

[krzyz]

ten jest dobry.... tylko forma razi....

[seweryna żuryńska]

dużymi krokami zbliża się epoka Janka Muzykanta
mnie zastanawia w tym wierszu inna rzecz
czy rzeczywiście silny ból fizyczny duszy pozwala człowiekowi "odnaleźć" siebie

i słowo do Magdy
czy mogę publicznie wyznać w tym miejscu, że się za tobą i twoją poezją stęskniłam

przepraszam autora

seweryna

[Mirosław_Serocki]

Znam "Piotra" osobiście. Teraz chyba cierpi jeszcze bardziej, chociaż stara się to za wszelką cenę ukryć. Opowiada, że nie żałuje tego doświadczenia. czy rzeczywiście?
Pozdr.

[wstydliwa]

Przerażające-ale temat na czasie:))

[Seweryn Muszkowski]

Mirku,
Pozwól, że skomentuję ten wiersz fragmentem własnego:

Kielich pełny wina jak kara bolesna,
Gorzkie krople miodowego spełnienia.
Ach jakiż to błysk trzymać w dłoniach,
Zliczony dzień kamiennego westchnienia.

To jest właśnie Panta rhei.

A dla klasy mam to:

Żadne to szczęście dzień cały do syta,
Opróżniać słoje pielęgnowanego wiecha!


-------
Wiersz bardzo dużo mi mówi...
Aż ścisnęło mnie troszkę w sercu.
Ale i siły, tak siły przybyło...
Bo to od nas zależy :
Czy ten świat stanie się lepszy.

Pozdrawiam Ciebie Mirku.

[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 28-09-2003 02:03.[/sub]

[blazen]

Wiersz?
Generalnie dobry
Ale oprócz
Cięcia zdań na wersy
Szukam w nich ciut poezji.

[Magdalena C]

Jakoś prozą zapachniło w przedsionku.
Mimo wszstko, temat mi się podoba.
I to, że jest taki prawdziwy.


PS: ja uwilebiam rudowłosych ludzi




Peace

[Dotyk]

po roku obnoszenia blizny
nad wykrzywioną brwią
prawą dłonią
napisał pierwszą literę
nowego opowiadania

Przejmujący tekst Mirku. Trudno go oceniać, bo osobisty mocno.

Koncówka bardzo mnie rozradowała
Mirka


[sub]Tekst był edytowany przez Dotyk dnia 28-09-2003 15:36.[/sub]

[Mirosław_Serocki]

Przepraszam, że dopiero teraz odpowiadam, ale nie było mnie jakiś czas i wiadomo... :)))
Wiersz nie jest aż tak mocno osobisty. Takich ludzi mamy wokół tysiące i to jest historia jednego z nich. Prawie nic się w tym opowiadaniu nie zgadza oprócz samej próby samobójczej (o której można napisać jeszcze sporo tekstów). No i powody tego zdarzenia są prawie autentyczne. Ostatnio nie widuję "Piotra" i może dlatego sobie przypomniałem o nim.
Pozdr.

[natalia]

...jakoś mi umknął ten wiersz wczesniej.
tak, przejmujący..
ale jak pozytywna końcówka!
naprawdę mile to zakończyłeś
az się zdziwiłam


Serdecznie pozdrawiam
Natalia