Czy w tej iskrze jest jasność?

[Dawid Rzeszutek]

Czy w tej iskrze jest jasność?

Cień kryje grzech, a to słońce rozgrzesza
Konfesjonał natury zaprasza tu na wizytę
Czy mnich skruszony moją jawę wskrzesza?
Czy marzenia nigdy nie były zbyt obfite?

Próbuję pojąć lawirowanie tu czasu i bytu
W modlitwie drzemie moja trzeźwa relacja
Jednak media czarują siłą wytrwałego kitu
Co wygra - kłamstwa czy prawdy narracja?

Pragnę być - nie wielkim, ale tak serio być!
Wystarczy woda i powietrze i trochę krwi
Może wytrzymam ból i zacznę też dużo pić
I podnosić zmęczone upadłym świtem brwi

Odbierz mnie Boże dar cierpienia tu obfity
Mimo siły znów zwijam się jak to dziecko
Ale zdobędę firmamentu szafirowe szczyty
Dla ciebie Pani, dla ciebie różana Oleczko!

Niech sekunda trwa szczytu jako moc dnia
Niech niesie miłości płatki upadając jesienią
Gdy odchodzę w nicość unikając ceny cienia
A zorze kurestwa jak rozpacz mnie się mienią

Odejdę drogą płodową ku anihilacji duszy
Guzik ochroni przed narodzeniem siłą bata
Niech protest mój ciebie szybko tu poruszy
Bo nicość nie istnieje, a jej historia żyje lata

Grób mój nasączony jest meskaliną słońca
Już wiem, że sznurówek nie zawiążę więcej
Ale anioł stróż to potężnych dni jest obrońca
Nie zapomni złożyć na sercu żałobne wieńce
 

Krzyżują nas co dzień po błogosławieństwie

Każą wierzyć, że dwa gwoździe nie zabijają 

Nie chcę skończyć bytu na zwykłym męczeństwie

Pragnę wierzyć, że honory na mnie czyhają 

 

Oddajcie mi powietrze to chłodne i mnie miłe 

Dajcie wiarę i oddajcie za cierpienie wieczności

Przecież zachwyty nie obrócą się w bóle nieczułe 

Przecież umieram nie będzie więcej okoliczności  

[Asia Rukmini]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetny fragment. Moim zdaniem bardzo na czasie. Pozdrawiam  :)

[Dawid Rzeszutek]

@Asia Rukmini W moich tekstach często dochodzi do załamania nurtu, choć w jakiejś odległości metaforycznej od tekstu wszystko się jednak i tak zlewa, bo tło i jego elementy tworzą jedną ludzką całość. Fragmenty można wycinać i łączyć ze sobą, moje malowanie słowem jest nieco obłędne, ale wyrażą pewne filozoficzne zapatrywania, często też religijne. W tym fragmencie ujmuję walkę o świadomość w świecie, gdzie narząd systemu pragnie niewolić - treściami wokoło nas. Kiedyś będziemy się bić w czoło podczas reklamy iKEA, że w domu wszystko mamy z tego sklepu, że daliśmy się zrobić w balona, czy kiedykolwiek ktoś nas nauczy obrony przed propagandą i manipulacją, chorym marketingiem, wstydem za przynależność klasową? Czy wygra prawdy narracja - to jest ważne, bo sądząc po skrajnych, bo cechujących się poparciem teorii spiskowych, teoriach - los nasz może zostać przekreślony, zniewolony i obdarty z sensu. Czy jesteśmy na to gotowi? Czy jakas szkoła nas obrony nauczyła? Historia musi się zmieniać, ale nie musi podwyższać poprzeczki tym, którzy chcą wieść normalne życie, nie chcą konfrontacji cywilizacyjnych od osób tłumaczących je przebudzeniem lub Nowym Porządkiem Świata. Jest wiele chorób świata, a w szkołach powinni uczyć nas jak je omijać. Pozdrawiam i dziękuję za komentarz!!!