-
Ostatnio w Warsztacie
-
obywatel 1 684
Lubić łaskotki ego
Swoje i cudze
Gdy nie chce przyłożę
Kompres miłości aż
Poszanuje inność
I siebie samego
Nie chce niczego
Co złu hołubi
Dziękuje że jest
I będzie
Nie dba o wygląd
Żartuje w słowie
W myśli coś knuje
by wyrazić to w mowie
Szczera ta spowiedź
E lektryzuje
G oi i
O dnajduje
Na ślubnym kobiercu
Na Ciebie tam niedaleko
Już oczekuje
Oprócz akronimu wykorzystano wierszyk;
Kocha, lubi, szanuje,
nie chce, nie dba, żartuje,
w myśli, mowie, sercu,
na ślubnym kobiercu!
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 32 odpowiedzi
- 780 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 782 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 729 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 1 289 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 1 202 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
czy daleko jest czy blisko od słowa do słowa przeobłędnie wprost bym chciała z tobą się zrymować strzępki westchnień na serwetkach w jutra ci poplotę, z rozczulenia w gwiezdne noce, miriad cudnych zwrotek czas obrączkę szczerozłotą włożył już na pamięć każdej kropli twego pióra nieprzytomnie pragnę -
Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano
Odległa jest kraina wytchnienia Stąd do niej są długich mil tysiące. Na drodze gór burzliwych spiętrzenia, Pustynie jałowe i gorące. Wędrowiec słania się ze zmęczenia, W sercu ma mrok, a w oczach ciemności. Bez nadziei i bez pocieszenia, Gotów jest na spotkanie wieczności. Na niebo okrutne spogląda co rusz, Posępną drogę mierzy spojrzeniem. Chciałby na ziemi położyć się już I rozstać z ciężkim życia brzemieniem. Lecz jeszcze nie, człowieku strudzony; Tak wiele mil przeszedłeś przez ten świat, Odkąd ruszyłeś w ten marsz utrapiony; Więc dalej idź, z mozołem za pan brat. Rozpacz pokonaj opanowaniem, W swej piersi ucisz jej westchnienia; Gdzie chciałeś dojść, tam noga twa stanie, Twoja będzie kraina wytchnienia. I Emily (1837): Far away is the land of rest- Thousand miles are stretched between, Many a mountain's stormy crest Many a desert void of green. Wasted, worn is the traveller, Dark his heart and dim his eye, Without hope or comforter, Faltering, faint and ready to die. Often he looks to the ruthless sky, Often he looks o'er his dreary road, Often he wishes down to lie And render up life's tiresome load. But yet faint not, mournful man; Leagues on leagues are left behind Since your endless course began; Then go on, to toil resigned. If you still despair, control, Hush its whispers in your breast; You shall reach the final goal, You shall win the land of rest. -
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Poet Ka Zanurzysz się nocą. W rzece, co pisze Twój los. By stał się pieśnią. -
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
Dzik jest dziki, nie jest zły i się nie dziw, że ma kły, gdy go spotkasz, nie uciekaj, stój, lub omiń go z daleka. Jak Brzechwa cudnie pisał o zwierzętach, ale jego wiersz o dziku zrobił wiele złego tym zwierzętom. Są bezwzględnie tępione do tego stopnia, że ich populacja zmniejszyła się w ostatnich 10 latach z 260 to 60 tysięcy. To moja cegiełka w obronie dzików. -
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się