William Wordsworth – Wśród nieznajomych podróżowałem (I travelled among unknown men)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Wśród nieznajomych podróżowałem,

Przez różne zamorskie włości;

Lecz Anglio! Jeszcze wtedy nie znałem 

Swojej do ciebie miłości. 

 

Ta przeszłość, jak melancholijny sen! 

Nie wzgardzę już twym wybrzeżem

Po raz drugi, bo czuję jak kraj ten

kocham głęboko i szczerze.

 

To wśród gór twoich, los poznać mi dał

Szczęście mojego pragnienia;

Nad kołowrotkiem jej twarz rozświetlał

Blask angielskiego płomienia.

 

Twe dni jawiły, twe noce kryły,

Altany gdzie Lucy grała;

I to twe zielone pola były 

Tym ostatnim co widziała.

 

I William Wordsworth (1801):

I travelled among unknown men,

In lands beyond the sea;

Nor, England! did I know till then

What love I bore to thee.

 

Tis past, that melancholy dream!

Nor will I quit thy shore

A second time; for still I seem

To love thee more and more.

 

Among thy mountains did I feel

The joy of my desire;

And she I cherished turned her wheel

Beside an English fire.

 

Thy mornings showed, thy nights concealed,

The bowers where Lucy played;

And thine too is the last green field

That Lucy's eyes surveyed.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba mi się ta szczerość - 

                                                                           Pozdr.

[violetta]

Wyszukane słowa, fajne.

[poezja.tanczy]

Jak zwykle, wysoki poziom

+++