Przenoszenie

[Czarek Płatak]

Przenoszenie 

 

Z wcześniejszego haju wspominam pewne
frazy. Na przedprożu lata moje myśli 
zwykle buzują pod prąd. Dźwigam się z łóżka. 
W lustrze przez chwilę obserwuję ból

 

osuwającej się twarzy, błękit blaknących oczu 
albo morską pianę gryzącą piach plaż. Kawę 
piję duszkiem, myśląc o tym jak cię to odrzuca. 
Zęby robię nad socjal mediami, bo trzeba się zbierać

 

tam, gdzie dzieci noszą kości w kieszeniach, 
gdzie anioły mają poroże mózgowe i ssie się zdania 
jak cukierki. Ciebie chowam w kieszeni na piersi -

 

to światy które powinnaś zobaczyć. Bez tego 
jest tylko biały szum, niebieskie światło

 

 

 

 

 

Edytowane 2 Czerwca 2023 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

"Przenosiny"... treść ciągnie do siebie, co będzie na końcu, to niezły kawał życia...

i jakby "spowiedź" bohatera, aż chciałoby się pogadać z lustrem, przed którym staje,

kiedy dźwignie się z łóżka. Dobrze, że jest ktoś obok niego - kobieta, która lokowana jest..

na piersi.. to dobre miejsce dla kobiety... :)
Tylko czekać, kiedy pokaże jej.. te światy.. oby jak najprędzej. Podoba mi się to zwierzanie.

Pozdrawiam.

 

ps. ... mÓzgowe... 

Edytowane 2 Czerwca 2023 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

@Nata_Kruk bosze, patrzysz, nie grzmisz. Jakąś zaćmę mam ostatnio, albo wtórny analfabetyzm. 

Dzięki :) 

[janofor]

@Czarek Płatak  perełka!

[Czarek Płatak]

@poranki o, czasami chyba szczególnie nam - piszącym udaje się taka umiejętność. 

Masz słuszność co do - przenoszenia.

Dzięki 

@janofor dziękuję 

@miauczenie owies, @Rafael Marius, @iwonaroma,

@Łukasz Jasiński

Dziękuję serdecznie