Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Wędrowiec.1984

Od romantycznych sonetów do rozgrzanych erotyków ... długa droga  :)

Ostatnio pojawiły się na portalach wiersze bezpośrednio kierujące się do osoby kochanej przez peela.  Ciekawa forma i z pewnością znajdzie odbiorców. Może się podobać  :)

Panie pewnie zachwycone...

 

Opublikowano

sonet - erotyk bardzo ładny 

piszesz owszem wyraziście ale nigdzie nie przekraczasz granicy dobrego smaku i chyba o to w tej zabawie idzie. 

Brawo - tak trzymać!

Pozdrawiam

ps

ostatnio bedąc na spotkaniu słyszłem kilka erotyków pisanych przez obie płcie. Warsztat może był i dobry ale dosłowność przekroczyła wszelkie granice. Dania niestrawne!!! i jeszcze komentarz, że teraz należy tak pisać.

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz Dziękuję. Napiszę Ci tak: W erotykach z XIX wieku, Mickiewicza dajmy na to, dzisiejszy czytelnik może w ogóle nie dostrzec erotyzmu. Jest tak delikatny, że prawie niezauważalny. Kiedy pierwszy raz czytałem Sonety erotyczne, mówiłem sobie: "To naprawdę są erotyki?" 

 

Powiem Ci, że dzisiaj nawet w poezji jest zbyt dużo wulgarności, a za mało metafor. Nie cierpię tego. W poprzednim poście, kierowanym do Kasi, napisałem, że w erotykach lubię coś, co można nazwać z angielskiego słowem teasing. Mam tak od początku mojego piśmiennictwa i raczej z tego nie zrezygnuję. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...