Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy byliśmy mali 
Biegaliśmy po podwórku
Świat był taki wspaniały
Nie chcieliśmy wracać do domu
Teraz wszystko już za nami
Preferujemy filtry

 

I ciągle tylko oglądamy filmy

 

Mieliśmy żyć tu i teraz
A żyjemy jakby w pętli
Co owija naszą szyję
Zamiast dawać nam przestrzeni
Nie pragnęliśmy być starzy 
A czołgamy się do mety

 

I ciąglę tylko oglądamy filmy

 

Zgubiliśmy początek 
I nie widzimy końca
Nasze życia coś pobladły
Choć przyszłość ma być gorąca 
Zamiast chodzić z kolegami
My biegniemy do kompa

 

I ciągle tylko oglądamy filmy 

 

Niby kresek coraz mniej 
Chęć ucieczki wciąż wysoka
Zamiast próbować coś zrobić
Wolimy udawać głupa
Co się potem stanie z nami
Nie zdecydujemy sami

 

A my tylko oglądaliśmy filmy.
 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Statystycznie rzecz biorąc to masz rację, choć ja osobiście filmów fabularnych nie oglądam. Czasem jakiś dokument, kilka w roku.

 

Nie da rady, bo koledzy oglądają filmy.

 

Tak było, jak piszesz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97       jest prawidlowe !   jeszcze jak prawidłowe !   dziękuję.       @Leszczym   Michał.   dziękuję za szczerość i za to, że dzielisz się tak trudnymi doświadczeniami. to potworne sytuacje i rozumiem, jak bardzo mogą ograniczać poczucie bezpieczeństwa i zaufania, a także wpływać na relacje z innymi. doceniam, że potrafisz spojrzeć na te sprawy z taką wrażliwością ,  nawet w obliczu trudnych doświadczeń Twoje refleksje pokazują troskę o dzieci i o ludzi wokół ciebie. czytając Twój komentarz, czuję, że wiersz może prowokować nie tylko refleksję literacką, ale też rozmowę o tym, co w życiu trudne i bolesne i to jest dla mnie bardzo ważne.     wszystkiego dobrego Michał.    
    • To wiersz o świecie, który stał się „dzielnią” – miejscem ciągłej walki o władzę, pieniądz i wpływy. „Złoty pieniądz” zamieniający się w „ołowiany ping pong” sugeruje, że ekonomia przechodzi w przemoc – coś cennego staje się kulą, którą strony odbijają między sobą. Są ofiary, system się przeciąża („wyrywa bezpiecznik”), a konflikty zapętlają się jak Urobor – same siebie pożerają. Refren „taka dzielnia stary” brzmi jak gorzkie, zmęczone podsumowanie: świat zwariował, ale wszyscy już się do tego przyzwyczaili.     
    • @lena2_Każda myśl jak złota. 
    • @Manek Też czasem się buntuję w duchu. Wiersz to nie jest mięsko, żeby stracił na wartości z upływem czasu - założywszy, że ma to, co wiersz powinien mieć: treść, przesłanie, wyszukane rymy, średniówkę, puentę, rytm...  Moda nas trochę ogłupia. Podobnie jest z innymi rzeczami, ot choćby z głosem. Kiedyś musiał być czysty, dźwięczny, silny - a teraz moda na chrapliwy, wcześniejsze są beee. Piosenki były melodyjne, przeżyły dziesiątki lat - a teraz? No kto powtórzy i zaśpiewa acappella z aktualnej toplisty?   
    • Wspaniale napisane:):) miłej niedzieli:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...