Jedyna droga

[Silverspeed]

Bardzo proszę o opinie, wyciągnąłem takie wiersze z szuflady.

Tak nieśmiało zamieszczam.

 

 

tłumaczę świat na słowa
to nie zawsze się udaje
czasem jak w kłębku
myśli się plączą i
w mrokach nocy
w skupisku snów znikają

jest w tym jakaś magia
co sprawia że światło
przebija przez ciemność
z nutą melancholii
rozświetla duszę

gdyż jakże inaczej
miałbym oddać to co czuję
niż w słowach splątanych
odbitych przez pryzmat
wtedy

zauważam całą gamę kolorów
jak po nitce Ariadny
odnajduje jedyną drogę
do kolejnego słowa wersu

ścieżki do wnętrza siebie


 

Edytowane 1 Maja 2023 przez Silverspeed (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

@Silverspeed

Ciekawy opis procesu twórczego.

Trochę to u mnie też podobnie wygląda.

[Silverspeed]

@Rafael Marius Super

 

[Wędrowiec.1984]

@Silverspeed Jeżeli prosisz o opinię to moja jest następująca: jeżeli już decydujemy się nie używać znaków przestankowych, musimy wyraźnie dać znać czytelnikowi o tym, gdzie kończy się zdanie lub myśl, a gdzie zaczyna kolejny wątek. Tutaj przeczytałem tekst ciągiem i wielokroć wydawało mi się to bez sensu, ponieważ nie wiedzialem gdzie kończy się myśl.

 

Dodatkowo: unikaj sierot, ponieważ kiepsko wyglądają na końcu wersów. :)

 

Edytowane 1 Maja 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Silverspeed]

@Wędrowiec.1984 Rozumiem

[violetta]

:) 

[Kasia Koziorowska]

Rewelacyjny wiersz, podziwiam szczerze. Winszuję i pozdrawiam.

[Silverspeed]

@Kasia Koziorowska Dziękuję.

@violetta Dziękuję

[Tectosmith]

@Silverspeed Całkiem ładnie. Dołączam się jednak do słów Wędrowiec.1984, faktycznie miło by było zaznaczać wyraźnie początek i koniec myśli. 

Z wyjątkiem "sierot" na końcu wiersza. Mnie to nie razi, ale to tylko moje zdanie :-)

Pozdrawiam.

[Silverspeed]

@Tectosmith Dziękuję