Trudny poranek

[Krogul88]

Wstałem rano, zmęczony jak pies,

włączyłem kawę i zapaliłem papierosa.

Na ulicy już szaleje życie,

a ja wolę siedzieć i pisać coś. 

 

Nie wiem czemu, ale ten świat

mnie czasem denerwuje,

ludzie patrzą, jakby chcieli się bić,

a ja tutaj tylko siedzę i piję. 

 

Może to wina mojego stylu,

świat nie lubi tych, co nie idą z tłumem, nie mogę zmienić siebie,

jesteśmy po prostu dwoma, różnymi strumieniami. 

 

Przecież wiem, że to bez sensu,

życie zbyt szybko przemija,

tylko próbuję złapać te chwile,

które zapomnieliśmy doceniać. 

 

Tak więc siedzę tu wieczorem,

na starych meblach, które krzyżują historię,

i tylko słucham szumu miasta,

pozwalając mu na przepływ, jak rzeka bez końca. 

 

Daniel Krogulecki

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

U mnie też jest podobnie.

Choć ja nie palę i jetem abstynentem i właśnie to jest odmienne, bo jednak większość ludzi pije.

[corival]

@Krogul88 Nie będę szeroko się rozpisywać... jednakże wiersz do mnie przemówił. Pozdrawiam :)

[Kwiatuszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak faktycznie jest. Ładny wiersz:-) Pozdrawiam!

[Kasia Koziorowska]

Wiersz bardzo w moim guście. Podoba się. Winszuję i pozdrawiam.

[Krogul88]

@Kasia Koziorowska dziekuje 

@Kwiatuszek dziekuje

@corival dziekuje