Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

krwawe moje serce, krwawe moje nerki
krwawy nos i oko, krwawe mam bokserki
krwawe dłonie składam do krwawej modlitwy
krwawe są tu krety i krwawe rybitwy

krew krwią mocno krwawi i krwawić tak będzie
krew już jest w lodówce, krew dosłownie wszędzie

krwawe żniwo - krwawnik od krwi zakrwawiony
krwawe są twe oczy i krwawe balkony
krew ze świni krwawej na stoły już tryska
krwawe dziecię małe i krwawa kołyska

rzeki krwi płynęły przez ziemię skrwawioną
krwawe słońce zaszło za krwawy nieboskłon

krew się burzy w sercu, w sercu jakże krwawym
zakrwawiony wampir moją krew wnet strawi
krwi nigdy za wiele, krew jest pożyteczna
krew w małym kościele, krew cieknie do wnętrza

a mnie krwawe myśli dopadły krwawiąco
krew, krew dziś krzyczałem bo krew jest gorącą.

Opublikowano

Mirku...
krwawo ale przyznam, że wiersz jest rewelacyjny...
jeswzcze nikt tak tego nie ujął...

krew ze świni krwawej na stoły już tryska
krwawe dziecię małe i krwawa kołyska


szczegolnie tutaj taka aluzja ze az miod mi na uszy sie puścił.
Pozdrawiam i do ulubionych wENDRUJE

Opublikowano

rewelacja
jestem pod wrażeniem
dostałem orgazmu; Piękna Dziewczyna też dostała
tyle krwi jeszcze nie było, to jest cos cudownego
a tytuł — nie no, ja przepraszam, Panowie nie wyszli poza bruLion chyba, naprawdę tacy starzy jesteście?
czy tylko epigonizm

na nie
pozdrawiam

Opublikowano

Mirku:)

dobrze Cię czytać, ostatnio miałam mało czasu, wracam, a tu taki krwisty wiersz:) niezły motyw, musiałeś nieźle się natrudzić przy tych rymach,wow:) ale i tak najlepsze są bokserki:P

pozdr. Agnes

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Niesamowity tekst! Obraz ciała i psychiki jako rozpadającej się maszyny działa tu wyjątkowo sugestywnie. Bardzo mi się podoba! 
    • @hollow man @hollow man Mamy tu chłopca/ nie mężczyznę / ukazanego w różnych maskach. Pokazuje je na zmianę. Sam tytuł jest także sugestywny.  W pierwszym czytaniu ;)  zinterpretowałam w formie zbliżonej do @Berenika97. Za drugim razem zwróciłam uwagę na budowę.  Mamy tu 12 wersów o tym jak zakłada maski. Zmienia swoje rolę  pod konkretną sytuację, testuje granice.  W ostatnich wersach pojawia się powtórzenie słowa" prawdziwy". Zastanawia mnie czemu tylko wtedy jest taki. To nie jest oczywiste. Można to odczytać tak, że faktycznie tylko przy niej nie pozuje.   Moim zdaniem można to także odczytać tak, że " prawdziwie smutny " ,  "prawdziwie radosny " to podkreślenie.  Myślę, że gdyby faktycznie był prawdziwy to nie musiałby udowadniać tego jak bardzo umie być nieprawdziwy dla innych .  Tu z kolei można to znów odwrócić,  że puenta jest prawdziwa a pozostałe wersy są pozą.  Uważam, że można by to porównać do kameleona emocjalnego, który zmienia swój " kolor" emocji pod konkretną sytuację lub jak tu - osobę. Ma całą gamę masek na różne okazje.  Wiersz pozostawia sporą swobodę interpretacji. Wywołał u mnie refleksję. Dziękuję,  pozdrawiam.   
    • @iwonaroma Bardzo mi miło, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz avsolutną rację, że świat jest niesamowity, zwłaszcza świat przyrody. Szkoda, że go niszczymy. Pozdrawiam.   @aff Dobre wiadomości budują naszą szarą codzienność. Bardzo dziękuję za wizytę i pozdrawiam   @Benjamin Artur  @Rafael Marius  @Poet Ka  @Gra-Budzi-ka Bardzo Wam dziękuję  
    • @A.Between   Śliczny wiersz! Jestem pod dużym wrażeniem! Czy Warszawa symbolizuje każde duże miasto, które Cię rozczarowało? Czy raczej to coś bardziej osobistego? : )  Pytam , bo ja bardzo lubię Warszawę.:) W każdym razie wiersz bardzo mi się podoba! Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to pragmatyczne spojrzenie na upadek imperium i ludzką naturę w obliczu ostateczności. Narrator –żołnierz grecki  w służbie u Persów  widział już zbyt wiele, by oszukiwać samego siebie.  Znowu psychologiczny tekst - niesie uniwersalizm!  Świetny!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...