Wiersze i Czytelnicy

[Ewelina]

 

 

wiersze są jak wiosenna trawa 

a Czytelnicy jak słońce 

trawa marnieje bez słońca 

bez trawy promienie 

ogrzewają co innego  

od kamieni po ziemię

 

jaki z tego wniosek? 

Czytelnik potrzebny wierszom

jak powietrze pełne tlenu 

a wiersz Czytelnikowi

cóż...

bywa po prostu zbyteczny

 

 

Edytowane 2 Kwietnia 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@Ewelina To prawda. Bez odbiorcy wiersze stają się zbędne :-(

[Ewelina]

@Tectosmith Napiszę odrobinę przewrotnie: czasem wystarczy jeden czytelnik i czasem może być to sam twórca. Przelewanie myśli na papier jest niejednokrotnie niezbędne, by móc obejrzeć swoje myśli z pewnej perspektywy i zrozumieć siebie samego. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli czytelnikiem jest sam autor, to można się zgodzić, ale w innym wypadku to już nie.

Wiele osób pisze w ramach arteterapii i nie ma zamiaru tego nikomu pokazywać.

Kiedyś była moda na pisanie pamiętników i wiersze też w nich się trafiały.

Podobno teraz wraca. Nazywa się to journalling. Modnie z angielska.

[Ewelina]

@Rafael Marius jest dokładnie tak jak piszesz. Sztuka może uleczyć zbolałą duszę. 

Oczywiście sztuka pełni także inne funkcje. Choć są i tacy, którzy uważają, że sztuka ma służyć wyłącznie sztuce i tylko wtedy jest prawdziwą sztuką. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale to jest niemożliwe, bo ona ma zawsze działanie terapeutyczne lub destrukcyjne dla tych, których angażuje, czy to po stronie twórcy, czy odbiorcy.

To już jest dobrze przez naukę udowodnione. Nie tylko przez psychologów, ale również neurologów.

[Ewelina]

@Rafael Marius nie oceniam tego poglądu, po prostu wiem, że taki funkcjonuje w niektórych środowiskach. 

Zgadzam się z tym, co piszesz w zupełności. 

[Krzysztof2022]

@Ewelina no właśnie tak jest 

mi si epodoba

Pozdr.

Krzysztof

 

[Ewelina]

@Krzysztof2022 cieszę się 

Pozdrawiam serdecznie

[corival]

@Ewelina Poruszony przez Ciebie temat jest interesujący.

Troszkę jednak pomarudzę. Tak sobie myślę, że widzę tu błąd logiczny:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wierszom czytelnik nie jest potrzebny. Skoro już powstały wysiłkiem twórczym autora i zaistniały w piśmie, przetrwają i bez czytelnika. To autorowi czytelnik jest potrzebny, by skomentować, nakarmić wenę, a może i coś poprawić.

Natomiast czytelnikowi, wiersz nie może być zbyteczny. Jeśli danego wiersza nie czyta, nie jest czytelnikiem. Jeśli przeczyta, zostaje nim i czy chce, czy też nie chce, jego świadomość, a nawet podświadomość przeżuwa treść. Przeczytana treść nigdy nie jest obojętna. Odbieramy ją pozytywnie, czy negatywnie, ale jednak absorbujemy.

Rozgadałam się nieco, ale mam nadzieję, że wyłożyłam w miarę jasno swój pogląd.

Podkreślam, że jest to moje zdanie i każdemu wolno mieć inne.

Pozdrawiam :)

[Ewelina]

@corival Dziekuję  za wnikliwą analizę :) Pisząc o czytelniku miałam na myśli czytelnika potencjalnego a nie czytelnika konkretnego utworu czy autora. 

Ja siebie nazywam czytelnikiem choć nie czytam wszystkiego co mi się pod rękę nawinie. 

Pisząc ten wiersz miałam więc nieco inne założenia i wyobrażenie kim jest czytelnik :) 

 

Pozdrawiam serdecznie  

[corival]

@Ewelina Serduszka się dziwnie powieliły, ale nie żałuję :)

[Ewelina]

@corival faktycznie :)

Dobrze, że napisałaś, bo jeszcze byłam gotowa pomyśleć, że ze zmęczenia widzę podwójnie :)