Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Biedronka na liściu skakała,
Do kwiatuszka zaglądała.
Nagle - pszczółka przyleciała,
Przy kwiatku się zatrzymała.
Zapylić chciała roślinkę
I napełnić miodem skrzynkę.
Bo pszczółki są pożyteczne!
I zbierają miód skutecznie.

 

Potem pszczółka odleciała,
Biedronka dalej skakała.

 

Wtem... Po liściu maszeruje
Mrówka, która wciąż pracuje
I, choć nie zapyla kwiatów -
Bardzo przydaje się światu!
Tu posprząta, tam przeniesie -
Czyści wszystko w każdym lesie!

 

Mrówka powoli umknęła,
Biedronka skakać zaczęła.

 

Po czym widać, że dwa trzmiele,
Których jest już dość niewiele,
Okrążyły kwiatostany,
Bo kwiat przez nie zapylany
Jest, a zatem trzmiele, pszczoły
Są dla kwiatów jak Anioły.

 

Trzmiele wkrótce odfrunęły.
Gdzie indziej fruwać zaczęły.

 

Ile dzisiaj tej nauki!
Maszerują też trzy żuki.
Odnogami, żuwaczkami,
Poruszają, są kumplami.
W lesie, na łące i w polu,
Przy budynkach oraz w boru!

 

Żuki odmaszerowały,
Przeszkadzać biedronce nie chciały.

 

Na łodyżce i w promyczkach
Pełznie również gąsieniczka.
Zjada listki, aby kiedyś
Swą przemianę nagłą przebyć.
I z dość brzydkiej, marnej larwy
Ubrać się w przepiękne barwy.

 

Gąsienica popełzała,
Biedronka ciągle skakała.

 

Aż tu nagle... Piękny motyl
Na kielichu kwiatu złotym
Usiadł, i choć nie zapylił,
To skrzydła swoje rozchylił,
Aby barw mnóstwem odcieni
Jeszcze bardziej świat odmienić.

 

A biedronce na skakance
Świat się wydał pięknym wielce!

Morał taki - świat jest cały
Pełen w niewielkie - morały!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ,, Narodzie mój , bądź szczęśliwy,, K Ujejski poeta    cóż Ci Ojczyzno  dać możemy    gdy ciągle piach  w tryby sypiemy    gdzieś  mamy Boga  innych cierpienia  dla nas stworzona piękna ziemia    więc po kawałku  ją rozrywamy   krwawiące rany  zostawiamy    3.2026 andrew  Cytat z Jego pomnika.  Przeniesiony do Szczecina. Stoi w centrum.   
    • Lenie    Z pudełka wspomnień listy wypadły a flejtuch czas je stale żółci. Rąk wciąż nie myje - nic nie poradzisz, ale do słów wciąż można wrócić.   Dziś powspominać czytane książki, co do tej pory stoją na półce. Lecz nie otwierać już żadnych wątków a twarz ogrzeje gorący uśmiech.
    • @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Wcale nie odleciałaś - wręcz przeciwnie!  Masz absolutną rację - miasto, wieżowce, szkło - to wszystko jest symbolem tego, jak funkcjonujemy teraz. Bardzo cenię Twoje komentarze.  Serdecznie pozdrawiam.  @lena2_   Bardzo dziękuję!    Dziękuję! Tak, to dokładnie to - spotkanie, gdzie wszyscy odgrywają swoje role, a prawdziwe „ja" zostało gdzieś za drzwiami.   Serdecznie pozdrawiam.  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)   Dziękuję za dowcip w podejściu. To mi uświadomiło, że ta sytuacja ma wiele twarzy.    dobrze, że napisałaś „baby", bo „dwie dusze" brzmiałoby zbyt górnolotnie dla sytuacji, w której obie scrollują pod stołem Instagrama :)     Choć w moim wierszu akurat chodziło o kobiety,  to ta sytuacja naprawdę może dotyczyć kogokolwiek -  dwóch facetów, przyjaciół, kolegów z pracy... Każdy umie siedzieć naprzeciw i udawać, że rozmowa ma sens. „Wałkują wciąż pustkę" - genialne określenie, uniwersalne!  @APM @Moondog @piąteprzezdziesiąte @Lenore Grey     Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • bardzo ładne   z pudełka wspomnień listy wypadły     dalej odpowiem postem wyżej  
    • @Marek.zak1 Marek jakie zwłoki, krokodyl by Ciebie zjadł :)) Tu akurat no problem :)) @piąteprzezdziesiąte Lubię takie czasem, choć nie zawsze jakoś super mi się udaje... W grze słów chodzi o to, by z ich gry wykrzesać prawdziwą i nieoczywistą głębię. I nie zawsze to się udaje niestety, tutaj powiało oczywistościami i powierzchownością za bardzo niestety... ://
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...