Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano



Po drugiej stronie tęczy
gdzie niebo się z ziemią styka
tam odnajdziemy siebie
ciągle gra muzyka.

Będą też z nami marzenia
te duże i te maleńkie
jak w repertuarze Fasolek
ułożą się w piosenkę.

Szczęście i uśmiech zagości
łza z oka nie popłynie
wszyscy będą nas znali
i nasze prawdziwy imię.

Za maską się nie skryjemy
poznają nasze oblicze
przecież nie warto ukrywać
że prawdę ma w sobie życie.

Dzielić się także będziemy
każdą doznaną radością
tylko dawanie siebie
jest prawdziwą wartością.

Opublikowano (edytowane)

po drugiej stronie tęczy

brak ziemi nie przeszkadza

tam człowiek się nie męczy

wśród gwiazd z radością chadza

 

i czeka na swą miłość

by wspólnie zwiedzać wszechświat

wspominać jak się zyło

kiedy na ziemi mieszkał

 

a śmiać się będzie z marzeń 

tych ziemskich materialnych

bo wszytko o czy myśli

tam staje się realne

 

otuli go muzyka

z miłością bezgraniczną

i sam kreować będzie

już nieskończoną przyszłość

:)

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wiersz ukazuje przemijanie poprzez obrazy wsi i natury. Stara leszczyna gubiąca orzechy symbolizuje utratę i koniec pewnego etapu. Wspomnienia pracy – wyplatanie koszy, stukot kopyt, uderzenia motyki – budują realistyczne tło dawnego życia i przywołują miniony czas. Motyw ognia trawiącego resztki plonu podkreśla nieuchronność zmian. Kontrastem są dzieci bawiące się z radością – znak, że mimo strat trwa naturalny cykl życia. Jak zwykle miło się zanurzyć w czymś tak mi bliskim.  Pozdrawiam 
    • @Czarek Płatak dzięki za wnikliwą interpretację:) Właściwie nie można się z nią nie zgodzić. "Ta droga" ma wymiar duchowy- nawiązanie do Biblii jest tylko luźnym skojarzeniem. To idrodzenie duchowe ma tu szerszy wydźwięk, bo związany z pracą nad sobą, swoimi przekonaniami, emocjami, a nawet lękami...Dzięki za czytanie!
    • liczę, że wczorajszy dzień był dla Ciebie udany :) 
    • Wiersz przedstawia scenę czułego oczekiwania na spotkanie z ukochaną osobą. Podmiot liryczny czeka pod leszczyną, a natura – wiatr, deszcz, zmierzch – współgra z jego emocjami, podkreślając nastrój nadziei i spokoju. Gdy druga osoba się pojawia, chwila nabiera niemal ponadczasowego wymiaru: szept, dotyk i „wieczność w sercu” sugerują głęboką, duchową więź. To obraz miłości jako momentu zatrzymanego w czasie. Przyjemnie czytać 
    • Wiersz odwołuje się do biblijnego Kafarnaum – miejsca spotkania i uzdrowienia – co sugeruje, że opisywana droga ma wymiar duchowy. „Oddalenie” i „powrót” można rozumieć jako doświadczenie utraty i odzyskania bliskości – z drugim człowiekiem lub z Bogiem. Droga „nie usłana różami” symbolizuje trud, a milczenie i gest objęcia pokazują, że prawdziwa więź nie potrzebuje wielu słów. Modlitwa „drobna jak ziarenko” to obraz małej, ale silnej wiary, z której wyrasta „drzewo” – znak bezpieczeństwa i nadziei. Zakończenie przynosi ukojenie: lęk ustępuje miejsca zaufaniu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...