wbrew pozorom urodzaj

[tetu]

kochanie, anielskie trąby nie pasują 
do naszego ogrodu — tutaj przebija się cierń i wiatr 
w twojej koszuli. pora kwitnienia przypada w pełni
i nie jest to dobry moment na ucieczkę. od snów

 

bywają większe zmartwienia. wiosna rzadko zagląda 
w oczy, a jeśli już wije się pomiędzy rzęsami, to  
na dziko i z kolcem pod poduszką. przywykłam 

 

do ciernistych krzewów, niedopowiedzeń zamkniętych w słoikach; 
tyle w nich smaku, co przestrzeni. spójrz; ptaki buszują w berberysach, 
a głóg ocieka winem. winno dzielić się tym co szlachetne, dlatego 
 
powiększę ogród o wszystkie cierpkie prawdy i wypiję toast 
za owoc drzewa, symbol życia, za cierń...

 

i będzie to czas smutku, oraz czas radości —
na wpół stracony, na powrót odzyskany

 

raj.

 

 

 

[beta_b]

Przepiękny, bb

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@tetu

i liście figowe niepotrzebne, a wstyd nie chowa się za palmą 

pozdrawiam  

[tetu]

@beta_b serdeczne dzięki Beato.

@Wiesław J.K. dziękuję za zajrzenie i słowo:) 

 

@Tyrs @Asia Rukmini @Tectosmith Wam także dziękuję że zostawiliście ślad. Pozdrawiam.