Na ostatniej nitce

[kwintesencja]

Gnieździ się człowiek w ciasnej izdebce

O szorstką przestrzeń fason wyświechtał

Zafastrygował nieco naprędce

Przecież nic więcej zrobić się nie da

 

Tańczą na bruzdach wyblakłe blizny

Do rytmu łkania, łamią się dłonie

Pęka monolit, wszystkie krzywizny

Kiedyś barczyste, dziś obarczone

 

Wie, że skazany jest na rozdarcie

W ciągłej mitrędze nad rozwleczeniem

Nieuchronnego wyroku w czasie

Lecz ostatkami karmi nadzieję

Edytowane 15 Lutego 2023 przez kwintesencja (wyświetl historię edycji)

[andrew]

A z drugiej strony tego świata,

ufność z radością się ciągle brata. 

Pozdrawiam, +

Miłego dnia 

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niech ta nadzieja nas prowadzi, w tę jasną stronę

dziękuję za twoje słowa i za komentarz, dobrego dnia :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba się  - pachnie prawdą i nadzieją - 

                                                                                             Pozdr.serdecznie.

[Tectosmith]

@kwintesencja  Bardzo ładnie. Bardzo obrazowo. Wiersz działa na moją wyobraźnię.

A na końcu jeszcze jednak ta nadzieja :-) Pozdrawiam.

[kwintesencja]

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję, bardzo się cieszę, że mimo trudów, na pierwszy plan wysuwa się nadzieja, pozdrawiam, dobrego dnia :)

@Tectosmith

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to najważniejsze, potrzeba nam nadziei, dziękuję Ci za komentarz i pozdrawiam :)

[Leszczym]

@kwintesencja Wiersz high level :)

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za  czytanie i za miłe słowa, serdecznie pozdrawiam :)

[kwintesencja]

@Leszczym naprawdę bardzo miło mi jest słyszeć takie słowa, wielki komplement, dziękuję i pozdrawiam :)

[kwintesencja]

@Ewelina @Haigamar@MIROSŁAW C.@autoteliczna@Asia@Sylwester_Lasota Dziękuję wam za czytanie i życzę dobrego dnia :)

[Jacek_Suchowicz]

a może zaszyć już by się dało

wyblakłe blizny łzą mokre zmarszczki

tak na okrętkę zaciągnąć całość

było minęło i już wystarczy

 

czasem błysk z góry oświeci rozum

by pierwszą haftkę zaczepić razem

jakieś nadzieje zawierzyć Bogu

jakże mi trudno jest się odważyć

 

Pozdrawiam

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za Twoje wersy, na pewno wiara daje nadzieję i pomaga przetrwać trudny czas, dziękuję za komentarz i pozdrawiam :)

[Gość Franek K]

Lubię takie pisanie. Mam jeno pytanie o pierwszy wers ostatniej strofki - "skazane" czy "skazany"?

[Czarek Płatak]

Póki życia, póty nadziei 

Pozdrawiam 

[kwintesencja]

@Franek K dziękuję Ci, słuszna uwaga, nie zwróciłam na to uwagi, bo pisząc te strofę myślałam (ciało), dlatego „skazane”, z kontekstu wiersza to w zaden sposób nie wynika i „skazany” (człowiek/jego „fason”) bardziej ma sens, pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz :)

 

PS Poprawiłam ;)

@Czarek Płatak dum spiro spero, czy jak to tam było :D

dziękuję za czytanie, pozdrawiam Cie

Edytowane 15 Lutego 2023 przez kwintesencja (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

Dobry, podoba mi się. Dawno nie użyłam "mitręgi", a to taka fikuśno-kwaśna z nazwania przyprawa. Bb

[kwintesencja]

@beta_b dziękuję Ci za czytanie, jakoś tak mi się to słowo nasunęło na myśl :) pozdrawiam serdecznie, miłego wieczoru :)