Opowiastka

[Ewelina]

Lęk wybauszył mu oczy - 

Tak, że wyszły prawie na wierzch. 

Tubalnym głosem krzyknął "Wariatka!" 

I zaraz zniknął w popłochu

w gęstej, jak jego czupryna, trawie.

Aż mu z głowy wszy ze strachu prysły, 

w takim pędzie czmychnął.

 

Jaka tu korzyść

dla niewiasty nadobnej?

A taka że i mucha teraz na niej nie usiądzie.

Już prędzej szlachetna pszczoła

w jej woni rozkosznej utonie.

 

...

 

Spojrzała na niego, gdy uciekał.

Odetchnęła z ulgą słonia, 

co się uszami wachluje,

gdy upały tęgie 

i spać nie dają. 

Pot z czoła przetarła. 

Zerknęła raz jeszcze - 

opadł kurz, 

a wraz z nim 

i ona opadła 

na gęstą pogniecioną trawę.

Nóż do torby schowała.

 

 

Epilog

 

Chłop już bez pasażerów na gapę

we włosach,

a kobieta z niewinności 

kwiatem...

Wrócili do swoich domów. 

 

[Gość]

@Ewelina Pewne sprawy same się rozwiązują.

Z obustronną korzyścią :)

 

Aż muszę zacytować słowa mojego "skrzywdzonego przez  los" kumpla:

"bo to zła kobieta była..."

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Ewelina]

@Cor-et-anima hahaha....z całą pewnością bardzo zła kobieta

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jaka niewyrozumiała  

 

Pozdrawiam serdecznie :) 

[Gość]

@Ewelina

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Miłego dnia!

[Ewelina]

@Cor-et-anima dziękuję i wzajemnie! 

[ais]

Nie rozumiem tego tekstu. Wszy mnie odrzucają, jednak bardzo, ale to bardzo podoba mi się ostatnia strofka, tylko bez pierwszego wersu.

Pozdrawiam.