W półśnie

[Sylwester_Lasota]

Szli w półśnie w gęstej mgle,

światła nikt z nich nie pamiętał.

W szary dzień, w burą noc

mrok ich kroki pętał.

 

A gdy już brakło tchu,

legli nad przepaści skrajem.

a jej dno śmiercią tchło,

co się końcem staje.

 

Wnet w pół śnie, w jawie pół,

pierwszy wpadł wprost do otchłani.

Reszta zaś w czeluść zła

podążyła za nim.

 

Lekki wiatr rozwiał mgłę,

światła nikt z nich nie dostrzegał.

Żywi wpół, martwi wpół,

a na oczach bielma.

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 30 Stycznia 2023 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Wpadanie w czeluść zła - oj wielu z bielmem, czy bez tam wpada, a wygrzebać się trudno. Dobry wiersz i jakże trafny. Pozdrawiam

[tmp]

Ciekawe. A co było tym wiatrem rozwiewającym mgłę i niedostrzeganym przez nich światłem?

Mógłbyś dopisać jeszcze zwrotkę o tym. Albo ja to zrobię ;P Spróbuję się odnaleźć w stylu,

ale chyba wyjdzie trochę... "obrazoburczo";)

 

Marsz straceńczy zgon uwieńczył

Ten zaś który go im stręczył

Wiatr ze światłem - nadal tchnie

Wszędy tam, kędy chce

 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zło często przybiera pozory dobra, a widzących zawsze było niewielu.

 

Pozdrawiam.

 

 

 

Już zamknęli ślepe oczy,

a historia w krąg się toczy.

 

Dzięki za zainteresowanie i pociągnięcie tego dalej.

 

Pozdrawiam

 

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

troszkę bym nad tym popracował np. propozycja 

 

chcemy tu światła w bród 

w ludziach trzeźwy osąd

niech narody wolne już

tę Unię rozniosą

:))

 

 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, myślałem o napisaniu tego od nowa w taki sposób podobny do tego, który sugerujesz... i... spodziewałem się takiej uwagi z Twojej strony ;).

Nie czuję się zawiedziony :)

Pozdrawiam.

 

[tmp]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

O fajnie, że doceniłeś moje wypociny, dzięki:)  Ale jak już się czepiam to "krąg zatoczy" wydawałoby mi się bardziej płynne niż "w krąg się toczy", a chyba to samo znaczy:) Przypomniało mi się, że  przed laty w chwili wkurzenia na świat, coś chyba podobnego pierdyknąłem. Zresztą sam oceń, czy o to samo nam mogło chodzić, czy raczej tylko mi się coś uroiło:) No wiem, to takie dziecinne jest, a chodziło mi chyba o ludzi którzy w bezmyślnym pędzie ku urojonym wartościom krzywdzą innych, czy coś, no już nie pamiętam :) 

 

Żywe trupy

My za życia pogrzebani
W ograniczeń swych kaftanie
Bierzym z lęków ojcowizną
Znacząc żywot wstydu blizną

Bronia naszą - oskarżenie
Zaś cierpienie - nasze brzemię
Pragniem, łakniem bez wytchnienia
Dobra, prawdy? Mienia, mienia!

Legion, multum, miriad grupy
Imię nasze – żywe trupy

 

 

Edytowane 4 Lutego 2023 przez tmp (wyświetl historię edycji)