Dla Kamila B.

[Sylwia]

Byłeś Kolumbem najcudowniejszym ze wszystkich,
pisałeś z uczuciem i byłeś mi bliski.
Basia była Twoją żoną-umiłowaną,poślubioną,
przed Wami ogród się otworzył,
ogród świetlisty,pełen zorzy...
Twoja Basia Cię kochała,serce swoje Ci oddała,
na zawsze mieliście być razem,lecz śmierć rozsiała zarazę.
Ogarnęła Twe ciało,słabe i drżące,
cieszyła się z tego jak motyl na łące.
Na zawsze odszedłeś,mój kochany kwiecie,
choć rzewnie płakałam na tym smutny świecie.
Basieńka zgineła w miesiąc po tobie
i z dzieckiem złożyli jej ciało w grobie.
Czas mija,a ja ciągle pamiętam o Tobie,
mój drogi,Kamilu,uświadom to sobie...

[Faramir]

Utwór - o wielkim poecie - niestety, nie wielki.
Przede wszystkim - Baczyński był mistrzem rymu. Warto by się pokusić w hołdzie dla niego o chociażby próbę niegramatyczności. Początek jest jeszcze nie najgorszy (wszystkich-bliski, zorzy-otworzył) ale dalej jest coraz gorzej. Od napisanej pod rym "zarazy" poprzez "kwiecie-świecie" , "tobie-grobie" i to okropne "uświadom to sobie". Tyle o rymach.
Dwa: Treściowo jest z początku nieźle, mniej więcej do momentu z ogrodem. Potem jest równo w dół :(.
Za dużo tu rymowanego opisu życia poety, a za mało Twoich emocji z nim związanych. Proponuję w tym aspekcie wiersz dopracować i zastanowić się dlaczego czujesz to co czujesz - i to właśnie opisać.

Pozdrawiam serdecznie i życzę sukcesów, Jędrzej.