Lustro Śladów

[Dekaos Dondi]

niedopowiedziany początkiem brzask
mgłą się snuje
przed wzrokiem jutrzenki
krople rosy kawałkami czasu
spowite
łzami spływają nieuniknionej przeszłości
nasączając kamień początkiem wspomnień
 
zielonkawy nalot burzy pomniki życia
ostatni oddech
schowany w ciszy tęsknot
w postrzępionym umyśle skalpelem
wycina
zakrzywione linie przezroczystych ścian
schowanych w szarości barwy przestrzeni
 
kamienne stokrotki ociężałe w kielichu
z babiego lata
utkanym mroźnej słodkiej zimy
wylewają sok z jabłek lepiący podłogę
śladem
przebaczenia spojrzeń rwanych pajęczyn
żelaznych krat banału wschodu bez słońca
 
balsam krawędzi łagodzi cierniowe słowa
wybawia krew
z niedoskonałej czerni
zamkniętej w białych włosach
na grzebieniu
o prześwitach w tombakowej tajemnicy
rzuca kostką co liczbą dzieli zwierciadło
 
dławi ciemność w srebrnych cząstkach
lśnieniem rozrywa obraz
w powtórzeniach
bez złudnych horyzontów
morderców świtu

[Rafael Marius]

@Dekaos Dondi Bardzo ładny tytuł i całość też ślicznie napisana.

Bardziej do odbioru na poziomie estetycznym, niż rozumowym jak dla mnie.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - jestem na tak dla takiego pisania - 

                                                                              Pozdr.

[Dekaos Dondi]

Rafael Marius↔Dzięki:)↔Coś w tym jest, co rzekłeś. Zapewne:)↔Pozdrawiam:~)

Waldemar_Talar_Talar↔Dzięki:)↔Hmm... raczej nie jestem stabilny, w sensie formy i treści:)↔Pozdrawiam :~)