Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cholerny ekshibicjonista – zrzędzi 

pani Stefa, od lat czterdziestu

z tą samą flegmą obsługująca

lokalnych klientów.

 

Przewinęło się ich więcej niż drzew

i krzaków na podwórku. Wszystkie

pamięta, kiedyś nadawała im imiona,

do czasu gdy poczęły umierać. Bez skargi.

 

Nawet jest wdzięczna za ciężkie życie

i dłonie pokryte niebieską siateczką.

Od czasu do czasu segreguje zdjęcia,

w ciszy zapadającej coraz głośniej.

 

Co rano drepcze, nie wierząc w wieczór,

nadzieją porzuciła ją już dawno

jak każda wyrodna matka.

 

Wybija szósta, czas otwierać, 

przed drzwiami kolejka spragnionych

chleba, jaki by nie był.

 

Na pogrzebie było niewielu, większość

czekała przed zamkniętym sklepem.

Nagi król płakał i tańczył ostatniego

walca na wietrze.

Opublikowano

Witam - dobry wiersz mimo smutku - 

                                                                      Pozdr.

                                                                                                                                     

                           

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No nie wiem... jak masz czas wklepać wiersz (wcale nie taki krótki) to nie masz czasu wpisać zdania - dwóch- odpowiedzi? Trochę mi to przypomina kota, który wędruje po pokojach (portalach:)) i obsikuje je znacząc teren :) (Mam nadzieję, że się nie pogniewasz za porównanie :))

Ale już nie zawracam głowy i zmykam do tych, co mają choć troszeczkę czasu :)

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ludzie i budynki, konstrukcje techniczne; Leśnej dziczy zapędy; odruchy mechaniczne     płacze i krzyki;     nawyki behawioralne  Wojny, tchórze, złoczyńcy - Chemiczne leki oralne.   Głazy i oazy, pośrodku pustyni Zdobione witraże; halucynogenne fazy. Fachowcy, stolarze, wybryki     młodzieńcze; beztroskie zabawy   Dźwięki muzyki; Odgłosy sławy. Bomby, napady, wroga zawiści     pokoje kontrakty, rozmowy   Czyny chwalebne i akty nienawiści.   Obce kultury, lokalne stroje Podróże i wyloty; pieniężne machloje Puste ulice, przedmieścia warszawskie   Wiersze i Poezje; dzieła wybitne     trwałość, chaos, niepokój – Pochwały zaszczytne   Śmierci, zabójstwa, szpitalne zgony Szydercy, biurokraci i —     kościelne dzwony.   Wszystko było mi obce – bo Nic nie znaczyło. Wnoszę więc swe zapytanie,     Boś ile warci są „My”?         W oparciu o wiersz Rafała Wojaczka „W śmiertelnej potrzebie" Wraz z pokorną dedykacją do autora.
    • śliskie zmurszałe skały, w srebrnej trwając skali, powinnością zmęczone, brudne tkwią w oddali   woda między nimi śliska, zimna, nie mokra, płynie chytrze, wciąż wspomina każda przebyta,   te stopnie nierówno choć chwalą carpe diem ostatni po ostatnim, brzmi nullus dies est
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobrze to ujęłaś... bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Również dziękuję ;)   I pozdrawiam       Można tak powiedzieć :) Dzięki za wizytę.   Pozdrawiam :)       Też się nad tym zastanawiałem, ale miał wnieść dodatkową wartość. I teraz nie wiem czy działa... ale na razie go zostawiam :) Dzięki za uwagę.  Pozdrawiam :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poet Ka świat do góry biegunami...;)
    • Czekałam na pociąg, który odjechał minutę przed tym, jak przyszłam na dworzec.    Usiadłam na ławce, z której miłość mojego życia mogła wstać 10 minut wcześniej.    Znalazłam słowa, które zgubiły się 3 lata temu.   Puściłam rękę, która nawet nie chciała trzymać mojej.   Pożegnałam ludzi, którzy nigdy nie powiedzieli dzień dobry.    Wczoraj znowu topiłam się w przeszłości.   Cierpliwość ma mnie dosyć,  ściany mojego pokoju najchętniej by z niego wyszły.    Chcę wydusić z siebie wiersz, którym jeszcze się nie zakrztusiłam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...