Dzień sądu odkładamy do jesieni

[Maciejka Pomorska]

kiedy niebo opada znienacka
na dachy Starego Miasta,
koty stróżujące,
pręgowane dachowce,
ostrzą pazury o szorstkie
krawędzie gradowych chmur,
ścierają różowymi tarkami
mleczne pasma mgły

ogony zamiatają ścieżki
kamiennych posągów, polerują
złocenia gzymsów
bazylika przewierca cumulonimbusy
ceglanym gotykiem,
diamenty sklepienia
wykrawają błękitne rozety
w szklistej kopule smogu

po lodowych grzbietach kotów
zbawieni Hanzą wstępują w tęczę,
potępieni spływają zaśniedziałym
kurantem Ratusza na ratunek
chorym gołębiom

rudowłosy archanioł Memlinga
w liliach naznaczonych skradzionym mieczem
dzieli opuszczone światy na pół

żebrak przyścienny, co to zmiękcza głazy
na lewo od Dnia Sądu,
w samotności odsuwa armageddon
do następnej jesieni

nocami, przywiązany do komina,
dokarmia koty skrawkami chmur

[teraa]

przerysowane, nijak nie moge sobie wyobrazić tego co dzieje sie w tym wierszu

tera

[Maciejka Pomorska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

musisz przyjechać do Gdańska, wyobrazisz sobie

[teraa]

nie po to pisze sie wiersze żeby czytelnik musiał gdzies jechać zeby sobie wyobrazić o czym jest wiersz

wystarczy wiecej przestrzeni, bo wiersz jest zwyczajnie przerysowany
pozdr.

tera

[Maciejka Pomorska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ale w czym?

[teraa]

"kiedy niebo opada znienacka
na dachy Starego Miasta,
koty stróżujące,
pręgowane dachowce,
ostrzą pazury o szorstkie
krawędzie gradowych chmur,
ścierają różowymi tarkami
mleczne pasma mgły"

ok, od początku... niebo opada na dachy (to rozumiem jeszcze), koty brykają (zapewne po tychże dachach) ostrzą pazury... no jeszcze smacznie... a tu nagle tarki rózowe nijak nie majace się jak dla mnie z pasmami przesłodzonej mgły.... czegos tu za dużo

oczywiscie to tylko moje zdanie
pozdr.

tera