Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ultima porta

Krzysztof2022
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Krzysztof2022

Krzysztof2022

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

 

raz ostatni oczy zamkniesz  

w ciemnościach lament usłyszysz ostatnie jęki wiatru

i ten jeden promyk słońca co ufa że się przebije

w nadziei że może coś z ciebie uratuje 

- co się ze mną stało?

zapytasz sam siebie  potem zapłaczesz

z oczu łzy nie uronisz je wcześniej stracisz

twoje mieć i być się rozpierzchnie

przed tobą w lęku w strachu

zabrana ci zostanie ostatnia chwila

ślepy i głuchy nic czuć nie będziesz

tylko twoja marność krzycząca 

i ostatnia nadzieja  że coś innego się zdarzy

 

obyś tam nie trafił

 

 

 

 

 

Edytowane przez Krzysztof2022 (wyświetl historię edycji)
9
error_erros

error_erros

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie tu jest wizja śmierci. I, choć piszesz "przestroga", uważam, że brzmi całkiem nieźle. Ogólnie to od stanu pośmiertnego oczekuję pustki, nicości, i nie rozumiem, dlaczego w naszej szerokości geograficznej wypada się jej bać.

Wiersz podoba mi się pod względem treści, natomiast nie kumam tego szatkowania tekstu enterem w przypadkowych miejscach. Mnie osobiście lepiej by się czytało, gdyby tego szatkowania było mniej. Tym bardziej, że idziesz w nieoczywisty szyk zdań, przez to wychodzą Ci takie konstrukcje jak wers rozpoczytęty od "się".

Ale generalnie jestem ta tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

2
staszeko

staszeko

Opublikowano
Opublikowano

Interesujące myśli przebijają z poematu… Zastanawiam się tylko, o czym śpiewa ten anioł?

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jest pogląd mówiący, że każdy pójdzie tam, gdzie chce iść, ale ja wierzę, że będę tam, gdzie byłem przed urodzeniem, czyli: nigdzie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam.

 

 

  • Krzysztof2022 zmienił(a) tytuł na ultima porta
  • 3 tygodnie później...
  • 1 miesiąc temu...
Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@Krzysztof2022

 

Jak dla mnie: za dużo "że", "że" i "że", a czytam w następujący sposób, otóż tak:

 

"Ultima Porta

 

A na końcu w ciemnościach lament usłyszysz,

ostatnie jęki wiatru i ten jeden jedyny promyk słońca -

ono zawsze ufa

 

nadziei: może coś z siebie jeszcze przeżyje,

ojej, co to, ojej, było - zapytasz, zapłaczesz i nie uronisz

już żadnej łzy,

 

wiesz, swoje już wypłakałesz, a teraz jesteś ślepy

i głuchy - to twoja marność krzycząca i ostatni dzień,

obyś tam nie trafił..."

 

Łukasz Jasiński 

 

 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Szczelina

      Przez obywatel · Opublikowano

      nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • obywatel
      bardzo

      Przez obywatel · Opublikowano

      trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • obywatel
      wieczność

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • Kiedy Jest Dzisiaj
      Coś jest na korytarzu

      Przez Kiedy Jest Dzisiaj · Opublikowano

      – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • Alicja_Wysocka
      a ty?

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poezja to życie, dziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...