nauczymy słowa marzyć

[Kasia Koziorowska]

lęk chadza poboczami naszych serc

niby zmęczony wędrowiec

nasza niepewność chowa się

wśród gwiazd by stamtąd widzieć

jak pokornie kończy się człowiek

 

uciekamy przed cierpieniem

choć wiemy że to ono może

podarować słońcu ciepły uśmiech

ono potrafi uwolnić się od zniechęcenia

pulsującego w naszych skroniach

zwraca sercu spokojny oddech

 

pewnego dnia nauczymy

nasze słowa marzyć rozmyślać

o złudzie dla jakiej nie warto śnić

 

pogrążmy się w lęku oddajmy opatrzności

by echo kroków przebrzmiało

w naszych za ciasnych sumieniach

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest mądra myśl.
Ja parę lat temu nauczyłem się pogrążać w lęku i powiem, że całkiem wyzwalające doświadczenie. Naprawdę polecam każdemu kto ma problemy z lękami.

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przestałam uciekać i nie żałuję

dobry tekst, pozdrawiam :)

[sisy89]

Czasem nie da się uciec przed cierpieniem, ono jest czasem potrzebne i zwykle dopiero po czasie zaczynamy rozumieć jego sens. Świetny wiersz :) 

Pozdrawiam serdecznie :) 

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bez sensu to, co powyższe.

Bzdura. Wali prosto do bramy główną ścierzką.

Niepewność ma to do siebie, że jest widoczna. Ale można na to przymknac oko.

Prawda.

Bzdura. Cierpienie może pociągnąć jakies pozytywne doswiadczenia jedynie w masochistycznej osobie. Że cierpienie uszlachetnia? Bzdura.

ostatnie co można zrobić to pogrążyć się w lęku. Nie dotyczy masochistów. A opatrzność ma to wszystko w d....  . Serio. Pozdrawiam.

 

[Wędrowiec.1984]

@Kasia Koziorowska Oj, uwielbiam wiersze o marzeniach. Sam także lubię je pisać, ponieważ to właśnie w marzeniach mogę być kim tylko chcę. Marzenia to cudowne spektrum.