W kołyskach z morfiny

[Zdzisław Kiedrowicz]

W kołyskach z morfiny twój ból ukoimy
a ciało złożymy do grobu.
Tam kości złamane, tam ścięgna zerwane,
tam skóry impregnowane.

Przytulam do skroni opuszek znużenie.
Pulsuję, już czuję. W wibracjach spełnienie.  

 

Rytm miękki 
aż dźwięki
spływają jak pot.
Rytm miękki
aż dźwięki
(gdzieś obok śpi kot).

 

W kołyskach z morfiny twój ból ukoimy
a troski złożymy w ofierze.
Co mrok nie pochłonie, w popieli zatonie.
Tam świt, tam genesis, tam koniec.

 

Przerzucam w niepamięć obrazy skalane
dotykiem, spojrzeniem i słowem.
Baranki znów trzeba zagonić do nieba.
Ile ich? Nikt się nie dowie...

 

Rytm miękki 
aż dźwięki
spływają jak pot.
Rytm miękki
aż dźwięki
(gdzieś obok śpi kot).

 

Już zaśnij ohydo, ze stwórcą hybrydą
na łącz infolinii do ściany.
Słuchany, widziany.

 

Dobranoc.

[Giorgio Alani]

@Zdzisław Kiedrowicz Całkiem nieźle. Pozdrawiam 

[bajaga1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trudny temat na samą myśl mam dreszcze ale jest problem jest temat. Nie można go promować. Ładnie napisany.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... tak, jest naprawdę nieźle... ale wobec tematu, który podjąłeś, całość jawi mi się bardzo dobra.

Mnie także dreszcze przeszły i.. nie trzeba o nic pytać, co najwyżej.. domyślić się...

Raz jeszcze, dużo ciepła.. dla Ciebie.

ps. to przerażająco smutny wiersz, co dobrze oddałeś w strofach.!

 

 

Edytowane 26 Października 2022 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - trudy wiersz - 

                                               Pozdr.

[Zdzisław Kiedrowicz]

@Waldemar_Talar_Talar Staramy się czuć autora, wejść w jego skórę. Przyjemnie kiedy jesteśmy zakochani jak on, zachwyceni życiem, kiedy deszcz endomorfin. Stany "inne" to wejście na własną odpowiedzialność, wymagające ubrania czasem ochronnej zbroi. Ale i takie wiersze musimy pisać. Pozdrawiam i dziękuję za odcisk pióra...