Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

a tło pozostało

marekg

Przez marekg
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

marekg

marekg

Opublikowano
Opublikowano

targamy się na wiatr
który rozdmuchuje nasze ciała
na wszystkie strony

życie znów niepoukładane
noc bez prześcieradła
i wygnieciony sen

dotknąłem twoich oczu
pamiętam ten obraz
z łezką

ze sztuką jest jak
z kobietą
nie należy jej rozumieć

3
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... Marek... wiersz, jak to u Ciebie.. fajny.. ale jedno słowo bym wymieniła, ze względu na dziwaczne skojarzenia....

Zrobisz jak chcesz.. ja czytałam dla siebie...

.... który rozwiewa nasze ciała....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Rusałka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      od powietrza, ognia, głodu i wojny   został głód
    • Benjamin Artur
      Rusałka

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • Berenika97
      Idea

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • Poet Ka
      Rusałka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Berenika97
      wnętrze

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...