tatuaż

[Zdzisław Kiedrowicz]

dłutem nie piórem wyrywamy słowa
krusząc monument w niezmiennym pragnieniu
w imię przyszłości ... jej łaska u bram
relief
tatuaż na kamiennych skórach
 
niezmienność czeka w ornamentach dni
archetyp bytu niemal doskonały
nostalgie
zwątpienia
radości i łzy
wyczuwam jak stają się martwe
pod palcami
 
w pył się rozwieje kiedyś każdy sen
nicość jest celem nieśmiertelnej sławy
świat powstał z wiersza
obróci się w wiersz
spokój jak pustka pomiędzy strofami

[Kwiatuszek]

@Zdzisław Kiedrowicz Ładnie ujęte:-)

[Nata_Kruk]

Kwiatuszku... :) ... ładnie ujęte.. to stanowczo za mało, sorry za moją dygresję... :)

Zdzisławie, tytuł przyciągnął, no i to, że Twój...

Szczerze... nie lubię "pobazgranych" ciał ludzi.. coś naprawdę delikatnego może być, ale pokrywanie ciała siecią tatuaży, to już przesada, dla mnie oczywiście.
Wiersz, już po pierwszym czytaniu bardzo zagrał mi w myślach.! 
.. dłutem wyrywamy słowa... tatuaż na kamiennych skórach... piękne to jest.!!!!!
Dalej równie ciekawie.! Nie ma doskonałości, za to są... nostalgie, zwątpienia, radości.. nawet te we łzach... Sny mają to do siebie, że te ciekawe, gdy tylko otworzymy oczy.. znikają jak pył zabrany podmuchem wiatru..
Cudowne zakończenie.! Spokój (też niepokój) jak pustka pomiędzy strofami.. naprawdę bardzo poetycko.! Ode mnie.. wielgachny PLUS.

Wszystkiego dobrego, Tobie i.. w ogóle.

 

 

 

Edytowane 26 Października 2022 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Zdzisław Kiedrowicz]

@Nata_Kruk @KwiatuszekOgromny to zaszczyt i przyjemność podzielić się z innymi myślą, tak aby zatrzymać choć na chwilę w biegu, sprawić łzę lub uśmiech, wzruszenie, gniew. W końcu po to tu jesteśmy tu Nata. Prawda? Ściskam poetycko.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... cały czas to powtarzam pod przypadkowo wybranymi utworami... :)

Naprzykrzam się, w końcu mnie rózgami pogonią... hmm, owinę się w kołdrę.

Serdeczności Tobie.

 

[Leszczym]

@Zdzisław Kiedrowicz Bardzo udana puenta :))) Oby tak było :)