Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

smutasy w kolejce


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

SMUTASY W KOLEJCE

 

smutek za smutkiem stoi w kolejce
-nie pchaj się pan i popuść te lejce
stoją w kolejce po krztynę nie smutku
-coś ta kolejka drepcze pomalutku
smutas smutasowi smutne szykuje szpony
-rusz się pan, na obiad biją już dzwony
aż nagle w kolejce zjawiła się radość
-a widzisz pan tak działa zadość
poprzeplatały się radości ze smutkami
- zgoda więc panie niech będzie między nami

wszystkie dni tygodnia zakrzyknęły chórem
-za takim rozwiązaniem my stoimy murem

 

*******

Edytowane przez WiechuJK (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@WiechuJK Skoro smutni, to pewno kolejka po szczepienia na covida i do tego szczepienia na przymus, wbrew własnej woli... A może to kolejka poborowych w armii ruskiej? Bo niby dlaczego tacy smutni? Szkoda, że wiersz tego nie wyjaśnia. Wraz ze zbliżaniem się do celu = końca kolejki - powinni być coraz szczęśliwsi...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@walvitFajnie, że odwiedziłeś i zapewne zauważyłeś, że wiersz jest w Hydepark (Luźno, bez zobowiązań, z humorem i (prawie) bez cenzury. O wszystkim na co masz ochotę z wyjątkiem tematów politycznych). 
Wiersz nie musi wszystkiego wyjaśniać i dowodem na to Twój komentarz w którym zinterpretowałeś według swojego domniemania. 
Strofy owe były ripostą do wiersza Magda1973 - Smutki.
Karykatura smutków jako takich po prostu na wesoło. Pozdrawiam.

  • 2 tygodnie później...
  • 2 lata później...
Opublikowano

@Wiesław J.K. "Za czym kolejka ta stoi? Po szarość, po szarość, po szarość Na co w kolejce tej czekasz? Na starość, na starośc, na starość"

To piosenka.

I jeszcze dodam, że Panu Bogu nie udała się trochę ta starość.

Świetny.

Tej radości do końca świata i jeeeeszcze dalej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Niezwykle zmysłowy erotyk, w którym intymność dwojga ludzi splata się z pierwotnym rytmem natury. Jest u paralela między żywiołem morza a ludzką namiętnością, natura jest żywym organizmem, który czuje i dyktuje rytm. Fraza „nagle tracę krawędzie” oddaje moment, w którym namiętność i bliskość sprawiają, że człowiek przestaje być osobnym bytem. Oddech "nie ma właściciela" i kochankowie stapiają się ze sobą i z nocnym pejzażem. "Skóra zaczyna pamiętać zanim dotyk jeszcze się wydarzy” - to piękna metafora - ciało ma swoją własną intuicję, która wyprzedza myśli. A dotyk staje się „najprawdziwszym językiem”, który potrafi wyrazić więcej niż jakakolwiek rozmowa i który, jak sugeruje puenta, ma szansę przetrwać dłużej niż sama fizyczność. To przepiękny tekst o całkowitym poddaniu się chwili, drugiemu człowiekowi i naturze, a fizyczność jest podniesiona do rangi mistycznego, niemal kosmicznego doświadczenia.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję.  Mówiąc szczerze, to metaforyka ma głównie na celu slalom między lagorytmami

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . To też jest pewien znak naszych czasów stety, albo niestety, jak kto woli. Serdeczności.      P.S .: Zapomniałem dodać, że będzie z tego piosenka
    • @Na liniach czasu mowa o odnawianiu, odradzaniu się   oraz o konieczności współgrania za światem    o budowaniu takiej zgodności   
    • @LessLove

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • @viola arvensis   Genialny! Czytam to, leżąc na kanapie (oczywiście odkładając inne obowiązki na następne dni, jak dobrze, że jest niedziela! ) i czuję głęboką duchową więź z tym tekstem. W świecie, który każe nam ciągle biec i realizować cele, ten wiersz działa jak idealnie schłodzone martini. Świetna jest płynność i lekkość formy, która idealnie kontrastuje z treścią. Piękna pochwała świętego spokoju!   Przeczytałam, polubiłam, stery też rzuciłam. Wiersz w punkt trafia, bez dwóch zdań, czas na relaks, a nie plan!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...