Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Poszybuj

Leszczym
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Leszczym

Leszczym

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

Masz – proszę – przekazuję ci pałeczkę

taka tam batuta do układania wyrazów

zamiarami obejmij każdą jedną chmurkę

weź tylko – jak my wszyscy – spadochron

dajesz, czy bierzesz wiedz, że mi nieistotne

mnie zostaw wygodne miejsce przy murku

skończyłem na dobre z ruchami skrzydeł

zamiatam asfalt parą z nóg po ziemi

macham rękami by codzienność nie zjadła

zresztą na dużą niepogodę mam, a co, Katar.

 

 

Warszawa – Stegny, 04.10.2022r.

Edytowane przez Leszczym (wyświetl historię edycji)
3
duszka

duszka

Opublikowano
Opublikowano

@Leszczym  Na wszystko przychodzi wlaściwy czas i ... odchodzi. Co do siebie, to mam wrażenie, jakbym miała tylko jedno skrzydło i dlatego unoszę się tylko ciut nad ziemią... Ale może kiedyś wyrośnie i drugie - gdy przyjdzie na to czas. Bardzo trafił do mnie ten Twój tekst :) Pozdrawiam!

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Zwierz

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Młoda dziewczyna ze Zgierza co noc zamienia się w zwierza. Prasuje i pierze, i zmywa talerze. A i chłopaka obrzeza.
    • Berenika97
      Pani na D.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @viola arvensis   Wiersz doskonale oddaje stan umysłu osoby uwięzionej w spirali choroby. Niezwykle ważny jest tu jednak jeden, cichy wniosek płynący z drugiej strofy - „sama nie pójdzie”. Te trzy słowa to ukryte wezwanie do podjęcia leczenia - uświadomienie sobie, że „pani D.” to upiorny i wierny gość, którego można wyprosić jedynie przy pomocy zewnętrznego wsparcia. Świetny wiersz z niesamowicie prawdziwym opisem depresji. 
    • Berenika97
      układ

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Niesamowicie trafnie została ukazana skomplikowana relacja. Genialnie kontrastujesz chłód i bezruch podmiotu lirycznego z żywiołem i płynnością "jej". Metafora ramy, która wierzy, że jest obrazem, i nauki "trwania zamiast miłości" jest przejmująca. To przerażające i smutne, jak w relacji można stać się tylko "zapisem" czy "umową", tracąc własne kontury. To zapis powolnego znikania w kimś innym i w sytuacji, która wymknęła się spod kontroli. Bardzo mocny ładunek emocjonalny ukryty w pozornie chłodnych słowach. Bije z niego ogromny ciężar i bezwład. "Rzeczy bez końca najdłużej udają miłość" - absolutnie bolesna i doskonała puenta. Znakomity wiersz!
    • Alicja_Wysocka
      Pani na D.

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @viola arvensis A ja czytam tak:   „Pani na D.” to po prostu depresja. Ale nie taka z gazet, tylko ta prawdziwa - bez metafor, choć ubrana w metaforę. Bo, – „chwyta za gardło” – czyli odbiera głos, wolę, oddech – „patroszy z uczuć” – zostawia pustkę, nie smutek – „wysysa życie” – to nie jednorazowy cios, tylko powolne picie czyjegoś istnienia – „ona wybiera” – i to jest najcelniejsze, bo człowiek często nie ma poczucia sprawczości.  
    • Duilla
      Zwierz

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Duilla Stara kobieta ze Zgierza  Przestraszyć chciała papieża Pół litra wypiła  I to zrobiła  Przebrana za nietoperza.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...