Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sen Priama

Quidem.art
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Quidem.art

Quidem.art

Opublikowano
Opublikowano

Zerwane korale w nawale obłych łez 

Wypalają sine ślady. 

Czasem nie ma rady,

Nie zmywa ich nawet chrzest.

 

Pamiętać nie jest w cenie,

Tego niestety bursztyn nie wie

Chłonąc ważki w nieważkim pogrzebie,

I żywą wciąż śmiercią się mieni. 

 

Godzin lepkość słyszysz w szumnej ciszy,

Gwardzisto w futrzanej czapie.

Czasem tylko za pierś się łapiesz 

Gdy pamięć bursztynu usłyszysz. 

 

Kruche skrzydła zatopione w miodzie

Terkoczą z dala jak kamienna fala,

A szyję i ramiona powala

Pierzchły sen o porannym głodzie. 

 

Wszystkie tęcze bledną, jęczy pokora 

Warując wiernie przy nerwowej nodze.

Przyglądasz się szarej już pożodze

Bez leku, smaku i doktora.

 

Nareszcie noc otula duszę w kocyk

I mruczy kołysanki. 

Zagoi Troję rankiem,

Pobitewny deszcz ślady rozmoczy.

Zmywając żar korali smoczych

Otoczy serce bliznowatym zamkiem.

Wtedy dopiero oczy zamkniesz.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

3

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      hardware

      Przez Migrena · Opublikowano

      @wiedźma   a to nawet nie wiesz jak bardzo mi jest miło:)   dziękuję;)     @Lenore Grey   o matko:)   pięknie dziękuję;;)   bardzo serdecznie pozdrawiam ;)    
    • Poet Ka
      Akwarela

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 - niezwykle plastyczna miniatura. Uderza tu ciekawy paradoks: choć zwykle z utęsknieniem czekamy na koniec kapryśnej aury, tutaj zmiana pogody brutalnie przerywa proces twórczy. Wiersz sugeruje ciekawą paralelę – wraz z deszczem spływa nie tylko szkic, ale i pewien poetycki mikroklimat. Wygląda na to, że niektóre obrazy mogą zostać dokończone tylko w konkretnym, szarym anturażu, a słońce, zamiast pomagać, kładzie kres tej ulotnej wizji. Jednak robiąc tylko jeden krok do tyłu, patrząc z niewielkiego dystansu, możemy dojść do wniosku, że jednak  kwietniowe niepogody były zbyt obfite i akwarela spłynęła właśnie przez to z kartki - razem z deszczem. Czyli, że słońce powinno być korzystne dla następnego dzieła. Żegnaj niepogodo. Każe się ten tekst zastanowić nad  kolejnością zdarzeń - stykiem trwania przed czasem i po niewczasie, sekwencją przyczyn i skutków  oraz równoczesnością różnic.
    • Alicja_Wysocka
      kołysanka

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Dziś nawet czajnik na mnie nie gwiżdże, w kominie zasnął zziębnięty świerszcz. Tuż przy zegarze wystaje cisza jak gwóźdź zrdzewiały, jak z płotu żerdź. I księżyc w pełni drąży po nocy srebrzystą smugę za cieniem rzęs. Nie powiedziałeś, chciałam usłyszeć dobranoc Alu, ja ciebie też.
    • Berenika97
      Akwarela

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @violetta   Bardzo dziękuję!  To daje nadzieję, że będzie lepiej. :) Serdecznie pozdrawiam.  @APM   Bardzo dziękuję!  Oby to słoneczko szalało wszędzie, u mnie w nocy była temperatura ujemna, a przedwczoraj - deszcz i grad. Wprawdzie padał krótko, ale pogrążył kwiecień. :)))    Serdecznie dziękuję!  @Poet Ka     Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie. :) 
    • Berenika97
      Wierzba

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stukacz   Wysłuchałam! Smutne, ale czego innego można się spodziewać po wierzbie płaczącej.  Nad moim jeziorem też rośnie wierzba, pochylona tak bardzo, że  swoje włosy płucze w wodzie albo ... płacze.  Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...