Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Nie wiem nic na ten temat. Moja wiedza o wyprawie Aleksandra jest ogólna, to dzięki Tobie poznaję ją bardziej szczegółowo. :)      Horyzont się nie kończy, to tylko my przestajemy go widzieć pod powiekami z piachu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Mi ten wiersz od razu przywołał na myśl ofiary obozów koncentracyjnych. Gdzie pewna była jedynie przeszłość i  trzymanie się jej często było jedynym sposobem by przetrwać, to jedyne co pozostało.    Ta wieczność dotyka bardzo mocno, bo faktycznie, dla ofiar wojny przyszłość była ogromną niewiadomą, nie było punktów zaczepienia, był po prostu czas który rozciągał się w nieskończoność a zarazem mijał niezauważalnie. Ja tak to widzę. 
    • @violetta Chciałabym, mieć taką babcię

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • to tylko ciche pęknięcie na krawędzi nocy gdzie reszta jest milczeniem — jedyną prawdą głośniejszą niż krzyk   różewicz rozebrał świat do naga zostawiając nas w pustym pokoju bez ścian i okien   komu przyjdzie zgasić ostatnią latarnię przymierzyć buty które nigdzie już nie zaprowadzą   nie ma drogi   zostaje tylko chłód między być a nie być krótka pauza   przed     
    • @andrew we wnusi się schroniłam :) lubię świeże kwiaty i wącham je w domu, a moja wnusia uwielbia też wąchać ładne zapachy. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...