Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

     Każdy z nas kiedyś dzieckiem będąc,

Po raz pierwszy zrobił coś istotnego,

Coś co na długo w pamięci zostało,

Całe przyszłe życie zarazem ukształtowało,

W głębinach najdroższych wspomnień z dzieciństwa pozostając,

Co noc potem do snu utulając,

 

W naszym dziecięcym postrzeganiu świata,

Na każdego z nas w dzieciństwie spływała odwaga,

Jak dobra, starsza siostra,

Do małych sukcesów w dzieciństwie nas wiodła,

I choć dla oczu naszych pozostawała niewidzialna,

Sukcesami naszymi wraz z nami się cieszyła,

 

Tak… Po dziś dzień doskonale pamiętam,

Moją pierwszą w życiu piątkę z historii,

Z dzieciństwa tamto wspomnienie święte,

Legło u zarania mojej tożsamości…

 

Niezliczone młodzieżowe czasopisma naukowe,

Zdjęcia zabytków na stronach swych eksponujące,

W dzieciństwie całymi dniami z zapałem przeglądałem…

Wielkich faraonów pośmiertne maski złote,

Godzinami przykuwały wciąż oczy moje,

Kilkulatkiem będąc odwiecznych tajemnic tym dotykałem…

 

A kiedy przyszły pierwsze lekcje historii,

Rozpaliły ogień dziecięcej mej ciekawości,

Gdy pobudzany nieznanymi emocjami,

Jeden rozdział podręcznika kilka razy czytałem,

W skarbnicy dziecięcej pamięci długie lata zachowywałem,

I recytować mogłem z pamięci całymi dniami,

 

Aż przyszedł pewien dzień niezwykły,

Gdy Klio niepostrzeżenie za mną stanęła,

Zwykła jak co tydzień lekcja historii,

Gdy do ucha cicho mi szepnęła…

 

Ośmielony serdecznym nauczycielki historii uśmiechem,

Bez wahania do góry podniosłem rękę,

Dziecięcą swą duszę silnymi emocjami wypełniłem,

Z bijącym sercem do odpowiedzi się zgłosiłem,

Z głową nabitą emocjami zaraz wstałem,

Cały rozdział z podręcznika z pamięci wyrecytowałem,

 

Mówiłem bez zająknięcia o wielkich piramidach,

Kryjących się w ich głębi niezbadanych grobowcach,

Wielkich faraonów ponad trzechtysiącletnich mumiach,

Spoczywających w pokrytych złotem sarkofagach,

O w starożytnym Egipcie czczonych bogach,

Znanych z zdjęć w czasopismach starożytnego  Egiptu posągach,

 

Ech… Wciąż bez zająknięcia,

Z wypisanymi na twarzy emocjami,

Bez jednego śliny przełknięcia,

Wciąż sypałem z pamięci kolejnymi z podręcznika zdaniami…

 

Nie pamiętam już tamtego dnia pory,

Czy było słońce, czy niebo zachmurzone,

Czy radosny poranek, czy smętne popołudnie,

Lecz silnie utkwiło w pamięci wzruszenie,

Gdy radość zalała dziecięcą mą duszę,

Z piątki z historii w moim życiu pierwszej,

 

Do wspomnień z dzieciństwa się uśmiecham,

Które w głębi pamięci swej chowam,

Niczym najcenniejsze skarby w zdobionej szkatule…

Cudniejsza od złotej z nieba gwiazdki,

Moja pierwsza w życiu piątka z historii,

Pozostanie w moim sercu już na zawsze…

 

Pierwsza piątka z historii wpisana do dziennika,

Ręką skromnej, jakich wiele nauczycielki,

Zapisaną została w głębi mego serca,

Ręką niezgłębionej Bożej Mądrości…

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie przypominam sobie, żebym będąc dzieckiem zrobił coś godnego uwagi: historia mnie nudziła, język polski denerwował lekturami, których nie rozumiałem, przed lekcją matematyki dostawałem wysypki, jedyną piątkę postawiła mi pani od geografii, ale nikt nie brał na serio tego przedmiotu. Jednak zgadzam się, że brak jakichkolwiek osiągnięć również kształtuje życie.

 

Ciekawe wspomnienia.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

  • 11 miesięcy temu...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Kamil OlszówkaNareszcie mogę coś poczytać naprawdę ciekawego, ciekawego dla mnie. (Proszę się nie obruszać kochani poeci i pisarze na tym portalu, ponieważ można tutaj znaleźć i poczytać wiele innych perełek literackich różnych autorów). Twoje wiersze-poematy z historycznym podłożem jak dla mnie są nieocenione. Pozdrawiam!

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Kamil OlszówkaKamilu, sądzę, że na pytanie: Czy muszę? - odpowiedź byłaby: Nie. Zazwyczaj staram się coś dodać od siebie, lecz czasami polubienie (serducho-plusik) jest wyznacznikiem tego, że wiersz czy proza się podoba. 
Fajnie byłoby, gdyby takie portale poetyckie i nie tylko, miałyby tak zwanych profesjonalistów, którzy ocenialiby wiersze i ich wartość zawodowo. Oczywiście, czytelnicy powinni mieć wybór czy się zgadzają z taką opini
ą czy nie.
Pozdrawiam serdecznie.

 

 

***************

Edytowane przez Wiesław J.K. (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena ... jesteśmy  a jakby nas nie było  zapominamy o sobie    chcemy iść drogą  której nie ma    nigdy nie było    szukamy nazw nie one karmią duszę  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Migrena

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 @Charismafilos
    • @viola arvensis Violu, zawsze przecież jest wybór - czytać albo nie czytać. ;)
    • niech żyje radość! i śmiech...i euforia... Droga Mleczna to Sezam pełen złotych skarbów dwa serduszka biją miarowo jak atomowe serce matki a pieśń zwycięstwa wypełnia usta igrców i rybałtów   stokrotki. niezapominajki.kaczeńce. wiosna jak tornado zieleni berło królewskie wzięła w swoje ręce Eureka ! zawolał Archimedes czy E=mc2:2 ? ulejmy bogom wina z pucharów w podzience za ten  wiosenny dar!
    • @Sylwester_Lasotaproszę bardzo:    Verse 4] * Want uit een vulkaan die was uitgeblust * Breekt zich toch het vuur weer baan * En op oude grond ziet men vaak het graan W ans pójść wulkan ten, gdzieś w nas, pójść, gdzie bluzg, * Brecht twych want, ujściem w wulkan pójść, gdzie las, * Gdzie w nas wzejdzie bluszcz, w świat, w szloch Twych ran * Heel wat hoger staan dan op rond * Het wit mint het zwart, zwakheid mint de kracht * Daglicht mint de nacht, mijn hart mint jouw hart * W grom ud twych wejść, wbrew życia łatwym grom, * Cel lat mogę dziś w stan zdać Twoich rąk * Lecz w świt wierz, choć czart go obraca w żart, i daj mi w twych grach *Życia rozdział zmiąć, by mój hart minut Twych był wart ... Want uit een vulkaan die was uitgeblust Breekt zich toch het vuur weer baan En op oude grond ziet men vaak het graan Valse en vu d'la canne, une valse lacustre Brecht gitan toque tes verbes d'une urbains banne: En anneau, le pouls gronde, en suite t'mène, quête le crâne  Laat me niet alleen Lat mych świetlny tlen  Laat me niet alleen Ląd mnie nie tka w sen Laat me niet alleen Ne me laisse pas Nie mnie w lesie spraw Ne me quitte pas  Nie kwituj w pół pas... ------------------------------
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...