konfesja de – liryczna

[Michał Ziemiak]

powieka
rzęzi
okno

próchniczy Księżyc pod murem
koty udają opaczność

cicho i domięśniowo
denerwuje
baczność kaloryferów

łaskoczą mnie witaminy
przezroczyste cieki podtrzymują

instynkty

już prawie
trzydzieści sześć – sześć
i strugane trzewia

rozpuszczam się powoli
w formalinie własnej krwi

znajomość sufitu przekonuje
że jestem stracony

okno
rzęzi
powieka i po wieki

[Michał Ziemiak]

Witam!
Dziś mały ukłon w stronę J.Pilcha i jego "Mocnego Anioła" - szczególnie mocno kłaniam się "Szymonowi Sama Dobroć" - nie tylko z powodów łączących nas studiów ;-) Mam nadzieję, że się udało ;-)
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci Pansy - wiesz, bardzo zależało mi na tym, by nie "przegadać" tego wiersza... Powód zamieszczony jest w komantarzu pod wierszem ;-) A tym bardziej cieszę się, że spodobało Ci się pisadło dość mocno oddaleone od bajkowości ;-)
POZDRAWIAM!

[51fu]

Wrócę tu jutro i powiem więcej. Dziś niewiele czasu, ale zdążę oznajmić: ten wiersz ma charakter. Dlatego z przyjemnością skomentuję w najbliższym czasie. Tymczasem dobrej nocy. // 51

[Gość]

Oj Michale ! wojujesz jak imć Wołodyjowski ,on szabelką , Ty słowem .Urzekłeś kolejny raz , zaimponowałeś wyszukanymi metaforami, trafnie znalezionymi porównaniami a ich zasobność wzbudza nie tylko dreszcz ale i zachwyt .Mocne słowne akcenty, głęboko osadzają się w meandrach podświadomości.Nie powiem Michale , kończ Waść wstydu oszczędź, nie zaprzestawaj ! twórz dalej ! a wstyd też da się rozebrać (chocby na czynniki pierwsze) .Pozdrawiam wieczorowo z dodatkiem uśmiechu i plusssa . :-D

[stanislawa zak]

czytałam kilka razy i to poczucie niesmaku jakie stworzyłeś w swoim wierszu nie mija, potrafisz podświadomie obrzydzić pewne czyny. pozdrawiam serdecznie, a tak mn.muszę ten wiersz dac do przeczytania wiadomym mi osobom, jeszcze raz pozdr,

[Włodzimierz Nabkowski]

jest delirium, ale czy jest tu jakaś sztuka?

[Jay Jay Kapuściński]

przeczytałem... trochę nie do końca łapię w niektórych momentach, jeszcze to wrócę, żeby przetrawić... na razie tyle, że końcówka bardzo mi się podoba.

pozdrawiam

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiesz, ja podszedłem do temtu (a przynajmniej było takie założenie...) podobnie jak Pilch do swojej powieści - to miało być stadium jednostki przegranej - bez światła nadziei jak w przypadku gł. bohatera w/w. powieści. Może dlatego jest mało poetycko, a bardzo biologicznie - takie było założenie...
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za powyższe dziekuję i czekam na ponowne odwiedziny ;-)
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ano Waćpannie do stóp się kłaniam za taki splendor tu poczyniony ;-) Najbardziej za tego Wołodyjowskiego - ach, ten wiek srebrny - tylko czuć skrzydła husarskie za plecami ;-)
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stasiu - no odebrałaś ten wiersz tak jak chciałem!!! DOSŁOWNIE!!! Własnie to miałem do przekazania - osobę przegraną w okowach uzależnienia, ale bez uciekania się do wymiotów i innych pawi ;-) DZIĘKI!!!
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Końcówka była największą modyfikacją wiersza przed umieszczeniem go na Forum - mam nadzieję, że nie jest jedyną cz. wiersza godną uwagi ;-)
POZDRAWIAM!

[Witold Marek]

Łatwo było wylądować w mozajce; ale tutaj widać łącza i piąstki nerwów, synapsy prawie na wierzchu... Jak napisane światłem złodzejskiej latarki na podejrzanym murze. Koniecznie zajrzę tu niebawem i jeszcze późniejszym niebawem, żeby się przekonać, czy w dalszym ciągu tak podejrzanie mi się podoba ... ;)

Pozdrawiam.

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozostaje mi więc czekać na odwiedziny - mam nadzieję, że nie "wytrzeźwiejesz" od tego pisadła ;-)
POZDRAWIAM!

[vacker_flickan]

dopełnienia, tekst jest nimi dopełniony
widać ambicję, ale niewiele więcej, brakuje autentyczności, nie widzę budowania klimatu,
w związku z tym, nie widzę sztuki
może być sobie pilchowo, albo pilśniowo, nie wiem, nie wiem po co?
pozdr

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak - ta zacytowana przez Ciebie Izo zwrtoka miała być dopełnieniem ukłonu wobec Pilcha, a dokładnie rozmów J. z doktorem ;-) Wiesz - chyba będę musiał przystopować i zwolnić - może rzeczywiście za dużo rzeczy wpycham do jednego utworu i tym samym dekoncentruję czytelnika...?
POZDRAWIAM!

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może przedobrzyłem z ów dopełnianiem... No, nie wiem... Tak czy siak dzięki za koment i lekturę (co chyba winno być napisane w odwrotnej kolejności...). Apropos Twoich uwag, to uprzejmie odsyłam do odp. udzielonej Włodkowi - wasze komenty są na tyle zbieżne ;-)
No, na koniec, tak w obliczu obrony swego stanowiska pro forma przytoczę słowa M.Janion dotyczące w/w. książki Plicha - "literatura jako forma terapii" - tak właśnie chciałem to pisadło zbudować ;-)
POZDRAWIAM!

[51fu]

Próbowałem napisać elegancki komentarz. Twój wiersz — rzetelnie skonstruowany; z zaraźliwym klimatem rozpadu, niepokoju, wszędobylskiej paranoi oraz klaustrofobii ciała (że się tak wyrażę); rozbity na strofy chaotycznie, co przy treści jak najbardziej pasuje; z prawidłowym wejściem/wyjściem; o udzielającej się temperaturze, trochę chyba większej niż 36,6 — na takowy zasłużył. Ale ponieważ nie mogę posklejać myśli, przyznam, że to na pewno jeden z Twoich najlepszych. Jeśli nie naj-. Ulubiorę go niechybnie. Słowo! Pozdrawiam z 51*C