Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wlepiona w ołtarz monitora
wierzę
w mojego boga stworzyciela
ciekłokrystalicznego,
który ma oczy w każdym domu
i wie wszystko
o miłości, śmierci i magistrali procesorów
wierzę,
że na złączach światłowodów
informacja zbawia duszę.

obok, pod ścianą płaczu
zasypia Ona
pamiątka z nocnej imprezy
w ranie żywego stygmatu

Opublikowano

...chyba na jakies gorzkie zale mnie naszlo...
...ech...
..zastanawiam sie...dlaczego ..Wszystkich "prace" sa komentowane...
..a to ...co napisze BeZDoMnA...pozostaje prawie bez echa...
...wejsc na wierszydlo pelno ...i cisza...
..hmm...
...anet...:)
...nieudacznica kochana...
...caluje Was...
..Dziekuje ze jestescie...
:)

Opublikowano

Oj Łezko, nie tylko Twoje utwory nie mogą się poprosić o komentarz.
APEL: jeśli przeczytacie wiersz, zanim przejdziecie do następnego, skomentujcie go, chociażby jednym zdaniem, słowa urywkiem, to nie wymaga wiele wysiłku, a świadczy o poszanowaniu czyjejś pracy!!!

Wiersz mi się spodobał, bardzo konsekwentny, bardzo czytelny i ciekawe
metafory,epitety...
Ale przede wszystkim bardzo prawdziwy... współczesny :)

Opublikowano

Mi się podoba! Żadko kiedy udaj mi się przeczytać wiersz gdzie uczucie przeplata sie ze światłowodem :). Wiersz zasługujący na miano współczesnego w 100 % :).Pozdrawiam!

Opublikowano

Ależ łezko ty też nie skomentowałas mojego wierszyka:((hmm..czarci czar nie wystarczył,żeby cie oczarowac??szkoda..no cóż..mój dobry wierszyk wylądował w śmeitniku-tylko pytam się czemu????Przecież to nie była proza..o polsko..!!!

Opublikowano

..zaraz i ja wyladuje w smietniku...
..ech..niewazne..tyle razy w nim juz bylam...
mimo...ze ..:x...
..koniec ..niewazne..:)..
..w dyskusyjnym klubiku dyskusja sie toczy..
..ot co..ech..
..podyskutuje..na bana wszechwladnego poczekam..
..i odejde..
..
..pozdrawiam..:)

Opublikowano

..Anet...
..bylam na czarcim...
..i wiesz...
???...malo mnie obchodzi ze...
...zbanowana zostane...
...tyle razy mnie banowano w zyciu ...
..ze o jeden BAN...czlowieka ktory daje sobie takie prawa tylko dlatego ze jest wlascicielem...baaa...wlasciciel!!!...
..moderatorem danej strony!!!...
nie przyjdzie..
:)
..caluski dla Wszystkich ...bez wyjatku...:)

Opublikowano

Łezko: przejawiasz bardzo udziwniony sposób wypowiadania się... ale dzięki niemu jesteś charakterystyczna, choć coś za smutna...
tyle rzeczy do zrobienia, tyle miłości do rozdania... jest po co żyć :)

Opublikowano

Nie wiedziałem co powiedzieć, kiedy przeczytałem Twoje słowa. Chyba wiesz dlaczego..
Właściwie.. nadal nie wiem, ale przypomniało mi się coś..

"Bóg nie jest zamknięty miejscem, lecz jest On miejscem dla wszystkich rzeczy"
(Teofil Antiocheński)

To wiele tłumaczy..

Dziękuję Ci..za Te słowa..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...