Nawrócona pątniczka

[Luthien_Alcarin]

od macicy
po grudki ziemi
rozciągam się
-metafizycznie

kocim zrywem
wyprężam

odprężam

-wszystkie pręgi
zabliźniam

nie biczuję się już
wspomnieniem

bez płaczu
spijajam
rozlane mleko

[Anna_M.]

śliczny
mądry

tak, jakby w końcu się zrozumiało, że trzeba wypić to mleko
a wszelkie achy nie mają znaczenia, najmniejszego

dojrzały wiersz

pozdrawiam

[Luthien_Alcarin]

dzięki wielkie za poswięcony czas i komentarz... a mleko trzeba wypić szybko, jak najszybciej zabliźnić nie motywujące nas do niczego pręgi

Pozdrawiam ciepło
Agata

[Kasia Dobucka]

Sam sens... rzeczywiście mądry wiersz. strona techniczna nie jest moją działką, więc nie pomogę. Podoba mi się i jestem na +
Pozdrawiam - Kasieńka :)))))

[Luthien_Alcarin]

dzięki za pozytywne słowa:) ciesze sięze zgadzasz sie z tym co cchiałąm tu zawrzec

Pozdrawiam
Agata

[Luthien_Alcarin]

dzięki za wizytę i komentarz

Pozdrawiam cieplutko
Agata

[Gość]

Agato, wiersz pełen ciekawych , mocno akcentowanych sformuowań , metafor.Wyczuwam w nim Twoją wirtuozerię zaklęć słownoplastycznych.Precyzyjnie posługujesz się sztuką słowną, tak więc , czekać będę na dalsze magiczne klimaty ,we wszelkich Twoich strukturach myślowych .Pozdrawiam plusssowo ;-)))

[Luthien_Alcarin]

wielkie dzieki... lubie plastyczne obrazy:wręcz "hasła"... bardziej rozbudzaja według mnie wyobraźnię;)

Pozdrawiam
Agata

[Jay Jay Kapuściński]

bardzo mądry wiersz,
od urodzenia do śmierci, przemijamy,
nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem w przeszłości...
podoba mi się

pozdrawiam

[Luthien_Alcarin]

dzięki wielkie za koemntarz;) i mile słowa

Pozdrawiam
Agata

[Mea Liberta]

lubimy gimnastykę, co? rozciągamy, wyprężamy, potem odprężamy. nono, pani Agato. spijajam - bardzo ciekawe - kiedy to wymyśliłaś?:P
dawanie rad to jedno, umieć zastosować - drugie. Daje do myślenia, szkoda tylko, że i tak się o nim/tym zapomni.
ok, obniżyłam te 'notowania', więc mogę iść;) pozdr.

[Behemot]

"Życie stało się lepsze, towarzysze,
życie stało się weselsze."

Takie słowa chciałoby się powiedzieć po przeczytaniu tego wiersza. Jeden z lepszych jakie czytałem ostatniemi czasy. Dawno nie komentowałem niczego twojego autorstwa i od razu trafiam na niezgorszy tekst. Świetnie i dobrymi słowami pokazuje istotę zycia. Jedynie co mnie mierzi to ta 'macica' w pierwszej linijce. Rozumiem, że biolchemowskie fascynacje i chęć zasymbolizowania poczatku zycia były silne, ale ów organ jakoś dysonasuje mi wobec całej dość zgrabnie i przyjemnie napisanej całości. Jednym słowem, daję duży "+" i zachęcam do daleszego pisania.

Pozdrawiam

Paweł