Droga księżyca

[tomass77]

 

Jesteśmy w księżyca księgę niezmąconą
Jesteśmy w drogę księżycową
W powiewu letniego zmuszeni
Iść błędnie krokiem pijanym

 

Tak bardzo ufni tak niezłomni  
Toniemy w świetle nocy 
Tańczący i bełkotliwi
O twarzy nieznanej 

 

Edytowane 19 Sierpnia 2022 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[tomass77]

@Jacek_K A może "miała matka syna" albo "majteczki w kropeczki" ładnie ci brzmi? A z uśmieszkami proponuję na fb, tam masz całą gamę tego typu. Odnajdziesz się tam. Udanego klikania! 

 

T. 

 

 

[Leszczym]

@tomass77 Mnie brakuje trzeciej strofy :))

[tomass77]

@Jacek_K Jacku, proszę bardzo. Wyobraź sobie piękną miejscowość nad jeziorem gdzie jeszcze niedawno wydarzył się biały szkwał. Wszyscy piszczeli i krzyczeli ze strachu kiedy wokół biły pioruny, a wiatr porywał dosłownie wszystko. Ludzie stali skupieni w grupkę tuląc się do siebie, niepewni kolejnej minuty. Nagle wszystko ustało a pewność siebie powracała do, dopiero co przelęknionych ludzi, jak pisklę do kury. W kolejny weekend odbył się koncert, była piękna księżycowa noc. Pijane kobiety i mężczyźni zataczali się w upojnym tańcu. Nikt nie pamiętał już co stało się tak niedawno, gdy zachwiało się na moment ich życie. Dodaj do tego Dionizosa i misteria no i masz mój wiersz.. 

 

PS. Każda interpretacja i geneza wiersza spłyca go - uważam. Wiersz żyje własnym życiem, jest doznaniem, złapaniem Boga za palec. Nie cierpię tego robić ale skoro się uparłeś.. Żebyś nie myślał, że sobie skrobię idotyzmy. 

 

Pozd

 

T. 

[tomass77]

@Jacek_Kdzieki@Jacek_K

 

Dzięki za cenną uwagę. Pomyślę nad tym. 

 

Pozdrawiam 

 

T.