w kierunku poranka

[Koziorowska]

pielęgnuję w sobie zeschłe okruchy

przecinków dbam o rozkazy wydane

przez sympatyków skrajności

 

nie udaję kogoś kto mieszka

w opuszczonej muszli bawi się

w słowa pod postacią świadomych myśli

 

jesteś wielbicielem kłamstwa skłóconego

z oddechem nie rozumiesz jak wiele

znaczeń zalęgło się pośród wystawy

twoich najświetniejszych śladów

 

nie wstawaj wbrew możliwościom przyszłości

wbrew ciału co faluje na wietrze

udaj się w kierunku poranka

 

którego egzystencja przeraża wszystkich

pozostało prawo warte skromnego uśmiechu

świtu bez kaprysów przemijania

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam  - po całości na tak - 

                                                      Pozdr.

[fregamo]

@Koziorowska

kłamstwo skłócone

 

nie wstawaj wbrew możliwościom przyszłości

hym , hym.

 

cóż,

nie przeraża mnie egzystencja

wręcz mnie ciekawi

podnosi na duchu

daje powód do... 

mam pytanie?

a właściwie nie.

Podoba mi się Twój wiersz ale o istnieniu wiersz mało, niestety.

Wszystko otacza inteligentna energia a Ty jesteś częścią niej i co więcej masz na nią wpływ.

Wybacz.

Pozdrawiam.