Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jakiś czas temu obejrzałam serial "Znaki", którego akcja dzieje się w Górach Sowich (może widziałeś), byłam zachwycona tą okolicą - w pięknym miejscu mieszkasz :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@[email protected]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hahaha, to tak jak moje jedna mniejsza od drugiej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

 

Grzesiu, w filmie, nawet Olga Tokarczuk i zanokcica, nietoperze, muflony, tylko Ciebie brakuje, jako ozdoby, powinieneś się zgłosić do tej akcji ,,Góry Literatury"...

Opublikowano

@Sennek Dziękuje zwłaszcza za to "piękne miejsce", ale wyobraź sobie ludzie stąd uciekają, jest nas coraz mniej, czyżby nie doceniali tego co mają w zasięgu ręki. Jest druga strona medalu, kiedyś napiszę o tym wiersz.
 

Pozdrawiam, miłego wieczoru.

@Somalija Z tymi parzystymi "górami" to chyba jakaś reguła, jak idę w kierunku tej większej to przechodzę przez mniejszą, tak prowadzi żółty szlak, a potem to już sama rozkosz... wchodzisz na wieżę i widzisz cały prawie świat.

Wiesz że Pani Olga mieszka ode mnie o rzut kamieniem w Krajanowie k/Nowej Rudy ale rzadko tam przebywa... jest nieosiągalna.
 

Miłych snów Ago.

Opublikowano

@[email protected] @[email protected] Akcję tej nowej powieści umieściła właśnie na Dolnym Śląsku, będzie to prezent dla mieszkańców. 

 

Grzesiu, wiem jakie są Twoje góry i okolica, zaklęte, pełne tajemnic, o bardzo barwnej historii. Są zamki, sztolnie, unikatowa przyroda, jest złoto i towarzyszący mu radioaktywny uran. W opowieściach ludzi nadal jest strach przed tym miejscem pełnym depozytów i zakopanych skarbów, ludzie napływowi, nie są ufni sobie, ich temperamenty są dodatkowo podbijane przez magnetyzm skał na, których żyją, cierpią na inne choroby niż my tu na piasku.... Pozdrawiam, już z pracy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Ja jestem błękitnym góralem, bo z Gór Błękitnych.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Właściwie nie są to góry, tylko zapadnięta równina, ale jakie to ma znaczenie?

 

Jest nas pięcioro: Ja, Bóg i Trzy Siostry-góralki, które żyły długo zanim powstało chrześcijaństwo.

 

Zapadający w umysł wiersz.

 

 

Opublikowano

@Somalija Znasz może tytuł Jej książki? Czy jeszcze w obróbce?

Kłaniam się.

@Kapistrat Niewiadomski

Ja też nie płaczę moja góro,

chcesz to mnie połknij ze skórą.
 

Pozdrawiam Kapi.

@Kapistrat Niewiadomski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


 

Wspaniałe siostrzyczki, zmurszałe czasem,
a ja mam tylko jedną, najstarsza tymczasem.

 

Miłego dnia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ,,Bardzo rzadko jest mowa o wronach, A ja mam taki gust wypaczony, Że lubię wrony... '' Wojciech Młynarski **********************   Raz pewna wrona w parku w Pakości, krakała wszędzie, że ma zdolności. Ptaki szybko się znużyły, wronę z parku przegoniły. Wybrały sowę na wzór mądrości. Inna zaś wrona w mieście Szczawnicy, krakała także i w okolicy. Ganiła ptasie śpiewanie, chwaliła tylko swe krakanie. Śmiali się z wrony… akademicy. A jeszcze jedna wrona w Nepalu, zakrakać chciała pieśń o góralu, lecz żyją tam głównie mnisi, spokojni ludzie i ...cisi. Odleciała i było... po balu.
    • @bazyl_prost jak nie będzie ptaków, to nie będzie nas. Ptaki pięknie śpiewają i żywią się owadami, są bardzo ważne dla naszych roślin:)
    • @violetta możliwe ale jeszcze nie ma sierpnia
    • @violetta   uwielbiam hipnozę:) 
    • W królestwie ślepców - jednooki jest królem *Erazm z Rotterdamu     Od tylu lat błądził pośród ociemniałych w nieznanym miejscu i krainie niczym Tezeusz w labiryncie tylko jak dziecko był bezradny bez kłębka nici, daru Ariadny szedł powoli i liczył tylko kroki krzycząc z rozpaczy co chwilę bądźcie przeklęci i też gińcie gdy czuł że sam za chwilę zginie zabity przez niewidzialnych żołnierzy na drodze stanął mu król jednooki w złotej koronie ubrany w strój paradny stój dokąd zmierzasz człowieku szukam sensu życia odparł królowi smutno daj mi królu jeszcze czas i żebym choć ten jeden raz mógł serce nakarmić i duszę jedną dobrą myślą przed potopem bo on wszystko na koniec zaleje pozwól mi napisać na pożegnanie choć jeden ostatni wiersz odparł jemu Jednooki nic nie chcę i nic nie muszę nałóż lepiej człeku szatę pokutną ale wiedz że nie jestem Cyklopem kto inny jest władcą tamtego i tego świata prawdziwym twórcą dzieł wspaniałych bo nie wiem czy o tym wiesz że też Jego poznasz ale tylko na tyle na ile twoje jestestwo w Niego uwierzy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...