przemijasz

[Jacek_Suchowicz]

Przemijasz już od pierwszych chwil,
kiedy przy piersi cicho kwilisz.
Młodzieńczych słodycz czujesz dni,
kobiety dotyk wśród  motyli.

 

Pamiętał będziesz pierwszy krzyk,
gdy twoje dziecko świat ujrzało.
Zapisał szczęście zmierzch i świt,
lecz życie z tobą przemijało.

 

A gdzieś w oddali czekał On -
czasem się smucił, czasem cieszył.
Obdarzył cię miłością swą,
musiałeś poznać gorycz grzechu.

 

Przemijasz idąc pośród gór,
w szumie strumienia, zboczem turni.
Związało życie z myśli sznur,
bo sensu bycia nie rozumiesz.

 

Kiedy sumienie wrzeszczy dość,
a ty jak ślepiec brniesz uparcie -
wulgarnym słowem tłumisz zło,
co takie przemijanie warte.

 

A On cierpliwie w dali tkwi,
czeka na dzięki oraz prośby.
Klęcząc Mu poświęć kilka chwil,
pychę i hardość włóż do torby.

 

Aż nagle cię dopada ból,
przygniata oddech swym ciężarem.
W końcu pojąłeś dzisiaj tu
i życia sól zasmakowałeś.

 

Kamieniem w sercu żałość tkwi,
oczy ci wreszcie ktoś otworzył.
Sens zrozumiałeś lat i dni -
życie inaczej byś ułożył.

 

Zapewne to tak miało być:
słodkie radości, kolce cierni.
On z góry wciąż pomagał ci,
byś swe zadanie tu wypełnił.

 

Edytowane 20 Sierpnia 2022 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - zgadam się nasze życie to przemijanie - 

                                                                                      Pozdr.

[Jacek_Suchowicz]

Dzięki za komentarze 
Pozdrawiam

[Krzysztof2022]

@Jacek_Suchowicz Gratuluję wiersza.

Pozdr.

[Jacek_Suchowicz]

@Krzysztof2022 Dzięki Pozdrawiam