Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ludzie mówią że fajny

z niego gość nigdy

nikomu nie robi

na złość

 

nie  unika  nadziei  z nią

przemierza swój świat

umie mówić o miłości

wstydzi go grzech

 

lubi  drzewa  ich cienie

na jego twarzy widać

marzenia i uśmiech

jest w sam raz

 

tak tak moi drodzy 

to nie mój wymysł

to czysta prawda

czysty fakt

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To określenie bardzo mi się podoba - pozornie proste, ale niezmiernie treściwe.., powiedziałabym - centrum, czy serce tego wiersza.  Oby takich było pośród nas coraz więcej! Pozdrawiam, Waldemarze :)

Opublikowano (edytowane)

@Waldemar_Talar_Talar Świat Waldku jest różny, ale dreptać wszyscy musimy, po to tylko aby żyć. A żyjemy po to aby go przemierzyć wszerz i wzdłuż. Niestety tylko wybranym to się udaje. Reszta egzystuje w wybranym środowisku i są szczęśliwi środowiskowo.
 

Pozdrawiam.

Edytowane przez [email protected] (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie - też mi się marzy by takich było  więcej - 

                                  serdecznie dziękuje za kolejne czytanie - 

                                                                                  Pozdr.słonecznie.

Witaj - święte słowa  Grzegorzu - pełne prawdy - miło że czytasz - 

                                                                                                                  Pozdr.

@miauczenie owies - @Natuskaa - @sisy89 - dziękuje - 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • zmęczenie, niemy bezwład trochę bólu głowy stąpam po chmurach od spodu roztapiam się w pościeli ...flanelowej w łosie ze złamaną nogą samość jest nudna jak flaki z olejem wiersze mdłe i tak jakoś bez perpektywy chciałoby się odkryć życie na nowo zgrać z hiperprzestrzenią być na nowo
    • Nauczyłem się dostrzegać Albo ktoś mi podpowiedział Patrz - jak wszystko się zmienia Bo prawdziwa miłość nie zawiedzie   Powiedz czy o tym myślałaś Że uczucia mogą zdezerterować Dojrzeć się od niechcenia Potrafią zmienić kolor oczu   Wiesz to dość dziwne jest Gdy wszystko w co wierzyłaś Rozsype się w pył , uleci Zostaje samotność i bezradność   Plany i przyjaciele znikną jak letnia mgła Logika nie ma tu zastosowania Alegorie też nie są nikomu potrzebne Poezja staje zwyczajnie mdłą   Czy to nazywamy prozą życia? Szczęścia jak Jerzyki lub Albatrosy Szybujące nad wypatrującymi oczami A marzenia zbyt ciężkie żeby wzlecieć   A prawdziwa miłość ponoć nie zawiedzie Tu euforia stagnacja nienawiść Jak konflikt zbrojny gdzie nie ma wygranych Wszyscy cierpią i chcą zapomnieć
    • @Marek.zak1

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Aż sobie sprawdziłam co AI ma do powiedzenia na ten temat: Godzina Wilka: Czas między drugą a czwartą nad ranem, uważany za moment największej podatności na lęk, ale i największej szczerości wobec samego siebie. Wtedy powstają wiersze najbardziej surowe i pozbawione masek.   Chyba nie ma na to lekarstwa i wiesz co, nie wiem czy bym chciała, Marku. Już wolę być ledwie żywa od wiersza.   Pozdrawiam z uśmiechem :)
    • Wiele pytań gorzkich i trafnych , a na końcu prawda w pytaniu retorycznym, to jest i takie jest właśnie życie. Szczęśliwe są w nim tylko chwilę jak śpiewał Rysiek Riedel  Pozdrawiam serdecznie kredens   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...