Czułe czytanie

[Fugas]

Czytasz mi poezję i
zwracasz mnie samej sobie 

 

na długo odłożyłam litery
na długo przestałam czuć

 

dziś znów
kartki szeleszczą
pobudzone tuszem

 

Ty czytasz -
ja jestem

 

by czuć
 mówić
by kochać

 

by milczeć
 zastygnąć 
by zniknąć 

 

jak kwiat pustynny
w czasie suszy

 

czytasz i 
twoje słowa są deszczem 
twa postać ulewą 

 

każdym wersem
ożywiasz suche pędy
obmywasz je z kurzu 

 

różowe płatki 
nabrzmiałe i mokre 
czysta woda żywa woda 

 

zaraz zakwitnę
nie przestawaj... 

 

czytaj mi szeptem
otul mnie w słowa 

[TomaszT]

@Fugas

 

Skoro zatrzymał - coś ma w sobie. 

Delikatny

Ładnie ujęty. 

Jak piano na klawiszach

 

T. 

 

[Fugas]

@TomaszT Witaj Tomaszu,

dziękuję za odwiedziny i za pozostawione słowa. Dobrze wiedzieć, że ktoś go tak miło odczytuje. 

Pozdrowienia! 

 

[Gość]

ciepły, przyjemny, zmysłowy

 

Odbieram jako porównanie do ziemi, która umiera w czasie suszy i budzi się do życia w czasie deszczu. Czasem bardzo gwałtownie, spontanicznie. Pragnienie wody - to jak pragnienie uczucia - chłonie się je wtedy całym sobą i rozkwita :)

Pozdrawiam!