Czarna Owca

[poezjaspodpowiek]

Moje myśli stawiają poplątane kroki.
Dawne sny zagryzły się już same,
Nasuwa się pytanie czy jestem wolny?
Iluzji iskry piękne, piękne przed nimi oczy.
Mętne, gęste jezioro wyobraźni...
Kto się w nim topi?
Ja! śnię jeszcze? czy nie?
Jaśnieje przestrzeń
Pełna spływających po przyszłości kropli...
Życia. A w upale łatwo o fatamorganę przed lustrem...
Czas się ochłodzić.

 

A teraz ciiii...
Odklejam się jak stara farba od ścian.
Lecę jak Mateja po mych pustych włościach.
Gdzie się podziała Ziemia?
Zamknięte oczy to mój kompas.
Halo! halo! Kiedy wrócę bo zaniedbałem sprawy?
Mówię tu o moich dwóch ziomkach.
Królestwo Sumienia to aż tylko Miłość - ja.
Nie pamiętam imienia już, ot cała filozofia,
Marzenia? Całe życie do teraz jest jak mitologia,
Tania demagogia, jak dym ulatują słowa.

 

Stado baranów i czarna owca,
Znów mięso zamów i wypij browca,
Blask nachalnych sloganów, idę na odstrzał,
Bo sam wciąż beeecze i żrę ziemski pokarm.
Ubogi pastuch siedzi pod drzewem duchowych doznań.

A piękno jest ciche i takie niewinne.

Edytowane 20 Lipca 2022 przez poezjaspodpowiek (wyświetl historię edycji)

[Giorgio Alani]

Przyjemnie się czyta ten wiersz.

Pozdrawiam.

[[email protected]]

@poezjaspodpowiek Spod powiek... tylko łzy,
                                      to czarnej owcy się śni.

Wszystkiego dobrego, miłego wieczoru.

[Leszczym]

@poezjaspodpowiek Jest coś w tym tekście. Może piękno może ładne intencje może mądrość? Coś jest.