Światłocień

[lena2_]

Zaproś do świata swojego,
w jasne, słoneczne pokoje.
Gdzie słowa mienią się lekko,
a dłonie witają spokojem.

 

Zaproś do swoich półcieni,
gdzie wiatr znów chmury przygania,
a słowo myślą strwożone,
nagle urywa w pół zdania.

 

I zaproś w ciemne podwoje,
gdzie mrok, a może i dziwy,
bo tylko w drzwiach światłocieni,
stać może człowiek prawdziwy.

 

[Amber]

Świetna puenta i w całości bardzo ładny wiersz.

[[email protected]]

@lena2_ Zaprosi, bo nie ma wyboru,
                   namiastką przyświeci honoru.

Pozdrawiam Leno, bardzo piękny, rytmiczny wiersz, chciałoby się powiedzieć typowo - kobiecy.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam   - mi też się podoba głębia twego wiersza - 

                                                                                           Pozdr.

[Leszczym]

@lena2_ Ekstra ;))