Agnieszka K.

[tomass77]

Poznałem ją w lesie spalonym
Poznałem ją w lesie przez który - 
Trąba powietrzna
Poznałem ją - zapomniane oczy 

 

Poznałem ją w kamieniach 
Domach z tektury 
Innych wspomnieniach 

 

Chodziłem za nią
Drążyłem temat
Jak cień jak brat 
Dawno temu 

 

Agnieszka K. 
 

Edytowane 14 Kwietnia 2025 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[tomass77]

@anima_corpus Ja tak reaguję na imię Monika.. 

 

Pozdrawiam i dzięki za komentarz

 

T. 

 

 

[tomass77]

@aff Dzięki Aff. Ja akurat Agnieszkę K. dobrze wspominam, długo się z nią przyjaźniłem lecz nigdy nie zdobyłem. Choć z wiersza może wynikać inaczej. Miejsce, gdzie się spotkaliśmy, ośrodek wczasowy został zrównany z ziemią. Byłem tego świadkiem i pamiętam głębokie przeżycie jakie to we mnie wywołało. 

 

Pozdrawiam 

 

T. 

[tomass77]

@aff Tak, ugryzłem się w język po napisaniu mojego komentarza. Ale stało się. Gdybyśmy znali źródło powstania wielu pięknych utworów, straciłyby dla nas barwę i własne w nich odnalezienie. Uniwersalność sztuki. Brawo za uwagę. 

 

Trzymaj się 

 

T.