Koloryt

[Poezja to życie]

Przez pola błękitu

Szukam twego kolorytu

 

I chcę cię całować

Aż do bladego świtu

 

Czuć twój zapach

Boski nektar na skórze

 

Jestem rozmarzony

Ukryty na chmurze

 

I śpiewam pieśni miłosne

Dobry Boże!

 

To nie jest żałosne!

 

I wciąż czekam

Razem z tobą

 

Na piękną wiosnę

 

Która nadejdzie

Pewnego poranka

 

Przywitam cię

Z samego ranka

 

Z otwartymi ramionami

Gdy będziemy  sami

 

Będę obsypywać cię 

Namiętnymi pocałunkami

 

Tak namiętnie i czule

I podejdę bliżej

 

Z całych sił cię przytulę

 

I nie skończy się

Noc ani dzień

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 1 Lipca 2022 przez Dragaz (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Dragaz Całkiem interesujący koloryt, nie powiem.

[Krzysztof2022]

@Dragaz Lekko i z uczuciem napisane.

Pozdrawiam

 

[Poezja to życie]

@Krzysztof2022 Dziękuję bardzo i cieszę się że ci się podoba:) pozdrawiam 

@Rodrigo de lagarza Bardzo dziękuję za pozytywną opinię i pozdrawiam:)