Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W centralnej części obrazu

Niesiony na namalowanych rękach

Uśmiecha się marszałek Małachowski,

Tak często mylony przez ludzi z królem.

Trzyma w rękach bohaterkę tego wydarzenia

Podwójnie delikatną

 Konstytucję 3 maja.

Znajdujemy w końcu na obrazie władcę,

Dumnego i pysznego, a jednocześnie

Tak usuniętego w cień.

Zatrzymujemy się na chwilę

Na ponurej twarzy

Hugo Kołłątaja

I dziwimy się

Dlaczego w tak wesoły dzień

On nie jest zadowolony.

Ale prawdę mówiąc,

Nie bardzo nas to interesuje.

Bo do czego potrzebni nam są

Pozorni ludzie?

Ale czy Konstytucja 3 maja

To tylko pusta historia

Zamków i ludzi z kart?

 

Opublikowano

Szkoda, że w szkołach mamy tak nieudany system edukacji. Szczerze mówiąc, to z lekcji historii wyniosłem zero, chociaż z większości sprawdzianów miałem dobre oceny. Konstytucja 3 maja to bardzo rozległe zagadnienie, więc jedna czy dwie lekcje nie wystarczą. Dopiero po latach zacząłem interesować się tematem, czytać, dowiadywać się. Nigdy nie jest za późno, aby uzupełnić braki i zacząć być świadomym Polakiem. Każdy powinien wiedzieć, co wydarzyło się w przeszłości. I nie mówię o jakimś bezsensownym kuciu dat na pamięć. Warto zapoznać się z

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Ten utwór to niezwykle gęsta, filozoficzna próba przepisania mitu o stworzeniu świata na język fizyki, egzystencjalizmu i czułości.  Odwracasz tradycyjną wizję Genesis. Stworzenie świata nie jest tu triumfem światła, lecz „popełnieniem siebie” - rodzajem ontologicznej pomyłki. Doskonała nicość - zanim powstał świat, panowała pełnia, która nie potrzebowała świadka ani odbicia. Czas i przestrzeń nie są darami, lecz objawami „zużywania się” wieczności. Materia jest tylko „opóźnieniem rozpadu”. Pojawienie się człowieka w wierszu jest przedstawione jako coś niemal nielegalnego - „coś, co nie powinno mieć oczu”. Nasza świadomość to „rysa na nieskończoności”.    Najważniejszy moment wiersza, gdy sugerujesz, że w bezdusznym mechanizmie wszechświata pojawia się coś, czego „nie przewidziała żadna stała” - Czułość. Kiedy dwie skończone, śmiertelne istoty uznają się za „konieczne”, nicość traci swoją potęgę - przestaje być jedynym punktem odniesienia.   "Jesteśmy jedynymi bogami, których stać na luksus umierania" - to paradoksalne stwierdzenie - bogowie (wieczność) nic nie ryzykują, więc ich istnienie jest „tanie”. Nasze istnienie ma wartość, bo ryzykujemy wszystkim.   Proponujesz fascynującą, odwróconą teologię: "Może więc Bóg, nie jest początkiem. Może jest skutkiem."   To człowiek, poprzez swoją zdolność do nadawania znaczeń, „stwarza” boski pierwiastek w pustym kosmosie. Wiersz kończy się bardzo konkretną wskazówką: sensu nie znajdziesz w biologii („w neuronach”) ani w wielkich teoriach. Sens jest międzyludzki. Jesteśmy „błędem” w idealnej ciszy wszechświata, ale to właśnie ten błąd sprawia, że światło w ogóle ma po co płonąć.   Mocny i świetny tekst, dużo pięknych metafor i jeszcze więcej filozofii, w tym  koncepcji ex nihilo.  Fascynujący!    Pozdrawiam. :) 
    • @EsKalisia Fajne :)
    • Jeśli po latach nadal będziecie się kochać, to w temacie miłości nie ma więcej ponad.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...