Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie spuszczaj oczu - przywiąż mnie do nich
obserwuj taniec z prawa na lewo
aż w codzienności twarz się rozwodni
kontury moje się rozistnieją

kiedy dokona się odliczanie
odejdź - a rytmem kroków twych ziemia
drogę ci wskaże o mnie szeptaniem:
jego nie było - nie będzie - nie ma

wierz bez pamięci w me nieistnienie
nigdy z hipnozy tej nie zawracaj
ja tu zostanę - moim więzieniem

po kres w pamięci wietrze się wahać
 
 
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiatr pamięci - może nie najwyższych lotów konstrukcja, ale nic lepszego nie wymyśliłem ;P

Dziękuję, sam jestem usatysfakcjonowany wymyśleniem określenia "rozistnieć" ;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Użyłbym raczej słowa: klątwa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, tu muszę uderzyć się w pierś - pod względem liczby zaimków totalnie poległem :<

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Daj mi jeszcze szansę! ;>

No i właśnie wiersz jest o takim wynikaniu byle jakim

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba nie dane Ci było czytać zbyt wielu moich wierszyków, skoro uważasz, że mam lekką konwencję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zdecydowana większość to właśnie takie dupościski. Wydaje mi się, że wiersz zwykle odzwierciedla nastrój, jaki towarzyszył autorowi przy jego powstawaniu. A pisząc ten, nastrój miałem adekwatny do jego wymowy. Ogólnie dupościskowy nastrój jest mi bliski i wygodny

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jejku, nie przeżywajcie tak, przecież to nie jest jakiś wielki wynalazek ;D

Bardzo finezyjnie zostało mi pociśnięte ;D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...