Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Skąd się biorą wiersze

Czarek Płatak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Skąd się biorą wiersze

 

Że 
ich się nie pisze a po dwóch stronach skóry wydrapuje
Że 
tu można by o stalówce w kałamarzu serca ale to jedzie sztampą
Że 
nie zmyję z twarzy ewidentnej gęby Polaka 
Że 
nas pod fallusami wież wychowywano 
Że 
alkohol z mlekiem w butelce po piwie wyssałem 
Że 
podobnie rzecz ma się ze sprawami cmentarnymi 
Że 
może dlatego ziemia buja mi się pod stopami?
Że 
każde miejsce będzie złe i nie to
Że 
dopóki mi staje dopóty żyję jeszcze  
Że 
jestem akceptowany tylko kiedy się wpasowuję 
Że 
się kurwa nie lubię wpasowywać a czasami muszę  
Że
anioły mi srają na ścianę 
Że 
ubijam gazetą sceptycyzmu 
Że
jeśli jest to Bóg jest kobietą
Że 
kobieta jest nadczłowiekiem 
Że 
połowa czytelników w dobie insta poezji nie dobrnie do tego wersu 
Że 
kiedyś kawałek to było 3x16 wersów + refreny a teraz odwrotnie 
Że 
Słowacki pozamiatałby zawodowców na wolno 
Że 
przerwa w pisaniu celem odkurzenia 
(także myśli) 
Że 
kiedy odkurzałem kot odlał się do wanny 
Że 
musiałem umyć 
Że 
minęły już czasy robienia się na poetę  
a wszelkie próby są śmieszne i pretensjonalne 
Że 
portale poświęcone poezji stanowią najczęściej kółka wzajemnej adoracji
Że 
liczba wierszy pisanych w Polsce na temat wojny w Ukrainie 
jest proporcjonalna do liczby ofiar wojny w Ukrainie (o ile nie większa) 
Że 
co z tego wynika
Że 
z tego nic nie wynika 
Że 
wiosna może być piękna nawet poprzez muszkę celownika
Że 
życie to pojedynek z materią z góry skazany na porażkę 
Że 
zagadka mojego dużego nosa ma kryć się w żydowskich korzeniach 
Że 
na przekór krzywdzącym stereotypom nie mam smykałki 
do handlu i nie potrafię się sprzedać 
ani bogacić
Że 
hasłem reklamowym sklepu z odzieżą
patriotyczną  było — Niepodległość nie na sprzedaż 
Że 
paru moich kolegów przez wódkę straciło rodziny albo życie
Że 
sam zaprzestałem spożycia by nie stracić tego co oni 
Że 
w efekcie straciłem kilku spośród nich 
Że 
nie cierpię z tego ale z zupełnie innych powodów 
Że 
nie chce mi się teraz o nich opowiadać 
Że
Hrabal prawdopodobnie nie wypadł z okna na 
swoim piątym piętrze przypadkiem 
Że 
przypadkiem mógł rozstać się z życiem jeden polski poeta
Że 
podobno ktoś znowu obraził się na mnie za to co napisałem
Że 
mam to w dupie bo piszę tylko o sobie 
Że 
niejeden wystąpi z krytyką że tych ŻE za dużo i ŻE bez składu 
Że 
ależ proszę uprzejmie patrz jw.
Że 
potrzeba zapisu własnych myśli jako samorealizacja 
kosmicznego pyłu w złudnej chwil imortalizacji
Że
za parę dni rocznica śmierci Komedy 
Że 
kiedy leżał pogrążony w śpiączce poruszał palcami 
jakby wciąż grał na pianinie
Że 
ludzie przechodzący za oknem już suną jak duchy
Że
Shakespeare urodził się w kwietniu
Że
według legendy umarł w dniu swoich urodzin zatem także w kwietniu
(podobnie rzecz ma się z Hitlerem)
Że 
chuj w ten kwiecień bo Cobain i Staley też w kwietniu 
Że
w zgodzie z rodzinną tradycją sam zapewne
strzelę obcasami w czerwcu
Że
noc sylwestrowa byłaby ciekawsza
Że 
już wystarczy tego kalendarium 
Że
jeśli według istniejącego przesądu odpalając 
papierosa od świeczki uśmierca się marynarza 
to odpalając od świeczki skręta się lotnika uśmierca 
Że 
dziś umowne święto a mi wyszła pewna substancja 
Że 
— hello hello how low — notyfikacja —
muszę wyjść celem nabycia  
Że 
oh well whatever never mind

 

 

Edytowane przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)
13
Pan Ropuch

Pan Ropuch

Opublikowano
Opublikowano

@Czarek Płatak Trzynaste to od Pana Ropucha :) - Podkreślam, jakby to był jakiś delikatny rubikon i delikatnie też symbolicznie naznaczony :) 

 

Żeżeżeżeżeżuszka wyrzutka - przesilenie i w nas się zbiera albo już się zebrało. Dużo by mówić, powodów więcej niż bez liku, sam miałem ochotę cisnąć tekstem o wszystkim od spodu do wierzchu z ropuszym przekąsem i sumą sumarów, finalnie - zaniechałem :)

 

Dorobiłem się umiejętności rodem ze szczytowania dekadencji nie mylić w żadnym razie z prokastynacją, mianowicie ułożenia całego wiersza w głowie i jego nie uwiecznienia, nim się nie podzielenia, jego świadomego zaniechania i zniknięcia. Z pewnością musi być i inny powód - może za mało cierpię, albo nie przykuwam uwagi. Może za dużo cierpienia wylewa się wokół. 

 

Może by tak odpalić świeczkę od papierosa albo i skręta... 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

 

samm

samm

Opublikowano
Opublikowano

@Czarek Płatak 

Dosyć szeroko (żeby nie powiedzieć długo) poszedłeś, więc trochę zawę(że: wiem), skąd się biorą limeryki.

 

Dla dwojga pisarzy, z miejscowości Ryki,

skończył się interes na książkowe bryki.

Aby nie wyjść z wprawy,

niby dla zabawy,

przerabiali fraszki, tworząc limeryki.

P.S. Nie wykluczone, że przerabiali też flaszki.

 

Moje pełne uznanie, wraz z przychylnym ocenami pozostałych Forumowiczów.

Pozdrawiam.

s

Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mniej więcej 

Dzięki i pozdrawiam 

Rad jestem z obydwu powodów. 

Pozdrawiam 

Podziękował

I pozdrowia

Dzięki 

Dziękuję 

Haha, no ale jaka celebracja! 

Słowackiego wierzę (głupi) jeszcze ktoś tam pewnie czytuje. 

Pozdrawiam 

O Tak, wierzę w to święcie, że człowieka tam właśnie najwięcej. 

Dzięki 

Dziękuję 

Serdeczności 

Twoja umiejętność to esencja prawdziwego undergroundu. Szacun! 

I pozdrawiam 

Tak źle jeszcze nie jest, ale tak zielono również. 

Pozdrawiam serdecznie 

Hahah, dobry limeryk. Dzięki 

Pozdrawiam 

Z dwojga złego chyba lepiej w tę stronę. 

Tak, w pewnym sensie, a na pewno konkretnym momencie pasuje. 

Cześć Nata 

 

@iwonaroma @Starzec @Lili Hamon @huzarc

Dziękuję 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      bóg

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Czarek Płatak   Niezwykle poruszająca miniatura. Fascynuje mnie, jak w zaledwie pięciu słowach udało Ci się zamknąć tak potężny ładunek filozoficzny i teologiczny. Dotykasz tu odwiecznego problemu boskiego milczenia, ale odwracasz tę perspektywę - to milczenie nie wynika z obojętności, lecz z absolutnej wszechwiedzy. Zostawiasz mnie z  pytaniem - czy świadomość, że Ktoś zna już zakończenie, powinna uspokajać, czy raczej przerażać? Wywołałeś lawinę myśli.  Genialne!  
    • Berenika97
      wet-on-wet

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Benjamin Artur   Bardzo nastrojowy wiersz, w którym monotonna szarość deszczowej podróży staje się metaforą egzystencjalnego zagubienia. Świetny jest obraz palenia papierosa na poboczu, by "kolorem koszuli" przełamać szarość - to jakby gest oporu wobec przytłaczającego pejzażu i próba zaznaczenia własnej obecności w świecie. Znakomite jest zakończenie - pytanie, o obraz człowieka jako elementu większej kompozycji, który może zostać usunięty, jeśli nie będzie pasował do całości. Ta surrealistyczna puenta przenosi zwykłą podróż samochodem w rejony refleksji nad sensem własnego istnienia. 
    • Berenika97
      Letnie zawirowania

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Starzec   Lato to podobno bardzo uważny słuchacz - na pewno wyłowiłoby ten wyjątkowy głos z miliona innych.  :)) Pozdrawiam. 
    • Jacek_Suchowicz
      rzozrzucane słowa

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      (tryptyk) Piszesz wiersze piękne, czułe I rytmiczne. Od niechcenia, tak przypadkiem Rzucasz słowa. I przeplatasz swe tęsknoty Spontaniczne, Z takim wdziękiem, że je można Zacałować. Chociaż wersy jednym ciągiem Są pisane, To przestrzenie między nimi, Pustką krzyczą. A te zwrotki niby razem Układane, Nigdy siebie nie zobaczą, Nie usłyszą. Wybacz proszę mą brutalną Ingerencję I przepraszam, że się wtrącam, Tu akurat. Lecz pozbieram Twoje słowa Bardzo skrzętnie, By je potem wszystkie razem Poprzytulać. Bardzo chłodno, ze złą miną, Patrzysz bokiem, Że zostawię twoje strofy Gdzieś na drodze. Jeszcze tylko się zatrzymam Rzucę okiem, Może zgarnie zabłąkany Ten przechodzień. Już pochyla się niechętnie I je czyta. Zebrał szybko wszystkie wersy W jedną całość I uśmiecha się serdecznie, Bo jak widać W słowach szczęście, na tej drodze Go spotkało. Za pazuchę skrzętnie schował Twoje wiersze I do serca je przytulił Tak ochoczo. Bo zrozumiał że miłości Są cenniejsze, Niż pieniądze, splendor, sława Oraz złoto. Idę dalej, a nade mną, Świeci księżyc. Mleczna droga gdzieś mnie wiedzie Wokół cisza. W dali wodnik wraz z pannami Wozem pędzi, Lecz hałasu ani rozmów Tu nie słychać. A przy drodze wartkim prądem Strumień płynie; Próśb, uczynków oraz marzeń Niespełnionych. Czy pragnienia ktoś wysłucha I je przyjmie, By nasycić i napoić Tych spragnionych? W dali ziemia swym błękitem Jeszcze mami. Tam się kończy i zaczyna Coś od nowa. Ktoś pamięta i wspomina Żeś kochany, Póki żyją - rozrzucane Twoje słowa.     wspomnienia do których wracam właśnie umuzyczniłem i nie che mi wejść na stonę proszę o podpowiedź
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 103. Nie jesteśmy cieniami

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Chciałabym w to wierzyć. :) Ale patrząc na to, jak trudno przekładać wiedzę o przeszłości na wnioski dla teraźniejszości i przyszłości -  coraz częściej myślę, że historia to jednak niedocaniana nauczycielka.:)  Pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...