Wiersz pamięci Stanisława Antoniego Poniatowskiego, dan w 224. rocznicę jego śmierci

[Wielebor]

 

Po obfitym w wyrzeczenia życiu, złamany,

Korony zbawion przez swoją kochankę,

Dogorywa ex-król, w gorycz przyodziany,

Patrząc na swych marzeń ostateczną porażkę.

 

Wywiezion w powozie aż do Pietierburga,

Odarty ze złudzeń przez brutalną przemoc,

Kona ów szlachcic, miłośnik Apolla,

Ale zarazem duma go przepełnia.

 

Podźwignął ku górze polską kulturę,

Wydobywając ją z mroków zacofania,

Dał podwaliny pod narodową dumę,

Ciemności rozświetlił, rzucił kaganiec.

                                     Dan w mieście Warszawa, 12 II 2022

Edytowane 12 Lutego 2022 przez michal1975-a (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Kontrowersyjna może postać, ale polityka ocenia się po dokonaniach, a były tragiczne, bo doprowadził państwo do niebytu. 

[Wielebor]

@Marek.zak1 Cóż, pozwolę sobie mieć odrębne zdanie. Myślę, że rozbiory tak czy inaczej by nastąpiły, a bez królewskich reform Polska może by się nie odrodziła, nie byłoby np Legionów Dąbrowskiego, nikt by w XIX w. nie walczył o przywrócenie polskości itp. To bardzo ciekawy i złożony problem, na pewno na o wiele więcej miejsca niż jeden akapit.

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może nie, bo SAP był wybrany przez Katarzynę, która tak zrobiła, żeby nie miał oparcia w żadnej panującej dynastii i w planie miała wchłonięcie całej Rzeczpospolitej, ale jednak nie wyszło bo inni zaprotestowali i były rozbiory.  Nie należy mówić "bo i tak byłyby rozbiory" bo tego nie wiemy. Wielu wybitnych władców wychodziło z takich opresji. 

[Wielebor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podaj przykłady jacy władcy? 

[Marek.zak1]

@michal1975-a Historia od starożytności pełna jest kryzysów państw, z których wyprowadzali ich przywódcy poprzez politykę, elastyczność bądź stanowczość. Weź takiego Mannerheima, który po rozbiciu fińskiej armii wynegocjował utrzymanie niepodległości Finlandii. SAP był królem słabym, podporządkowanym de facto Katarzynie, przeszedł na stronę Targowicy, a po upadku państwa pojechał grzecznie do swojej sponsorki. Obiady czwartkowe i wkład  w rozwój kultury nie ratują jego politycznej klęski.