dola poety

[Dariusz Burkiewicz]

wracam do domu
na palcach
za drzwiami zostawiam
noc groźną od mrozu

tylko po co tu komu
ktoś taki jak ja?

żona ciągle marudzi
że zostawiam na podłodze
wilgotne ślady poezji
codziennie z ust mi ściera
słowa rozkwitłe
dłonią suchą jak wiatr

dobrze że nie wie
iż za szafą schowałem
kilka wierszy ot tak
na wszelki wypadek

[Adam Puciłowski]

Wiersz ten chyba jest odreagowaniem nieszczęśliwego związku. Sądząc po formie pisanej w pierwszej osobie to autor trafił na nieodpowiedniego partnera życiowego. Brak zrozumienia i te "marudzenie" wzbudzają we mnie współczucie. Cóż jednak poradzić bez takich związków nie było by takiej poezji.
"codziennie z ust mi ściera
słowa rozkwitłe
dłonią suchą jak wiatr"- ten fragment jest najleprzy

[Luthien_Alcarin]

dla mnie: postawa podmiotu lirycznego jest parafrazą zachowania pijaka: tym razem poetyholika;) i za ten pomysł duży plus, za uzlaeznienie od wierszy:)

Pozdrawiam
Agata

[vacker_flickan]

znajdźcie taką, co nie marudzi...;D
normalnie powiedziałbym, że zbyt dosłowny, ale nie powiem, bo coś za coś i ja to coś biorę, w ostatniej zwrotce zamieniłbym „iż” na „że”.
pozdr

[Michał Ziemiak]

Witam!
Kolejny już dziś debiut - w sumie trzeci... i wg mnie jak na razie najlepszy! Pomysł i symbolika poetyckiego uzależnienia na wielkiego plusa! Bardzo mi się podoba ;-) Trzecia i czwarta zwrotka zdecydowanie najlepsze! OBY TAK DALEJ PANIE DARKU :-)
POZDRAWIAM!

[Dariusz Burkiewicz]

Bardzo dziękuję za te wszystkie opinie. Przyznam, że jestem nimi mile zaskoczony. Może nawet zaryzykuję umieszczenie kolejnego wiersza...

vacker flickan - sam nie przepadam za "iż", ale uznałem, że użycie dwa razy "że" tuż obok siebie byłoby absolutnie nie do przyjęcia.

Pozdrawiam.

[Aśka N.]

Pięknie, z wielką wrażliwością i wyczuciem słowa. Może ta marudząca żona była natchnieniem, wbrew wszystkiemu?