Początek i koniec

[Gość]

na początku było słowo

jedno - a równe milionom

warzone na ogniu spojrzeń

potem świat w słowach utonął

 

zerwane z końca języka

po brodzie ciekły lawiny

gorycz nie do przełknięcia

aż nadszedł koniec - milczymy

 

 

Edytowane 11 Stycznia 2022 przez error_erros (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

@error_erros    podoba się  jest wiarygodny - 

                                                                                     Pozdr.

[iwonaroma]

Niezłe, zwłaszcza to 'warzone na ogniu spojrzeń'.

ma być 'bo brodzie'?

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję! Wiarygodny, bo niemal każdego choć raz dotyczył ;>

Dzięki!

Pewnie, że nie miało być "bo", tylko: po! Przepraszulki!

Ja - nie. Ale ona łapy wyciąga zewsząd :P

Nie no, przyznaję, pomysł wyszedł od biblijnego cytatu. Ale to chyba zna każdy ;>

[Marek.zak1]

Z tym słowem na początku to bardzo niepewne założenie, a jak na takim coś budujesz, to bardzo chwiejna budowla. To logika & erystyka. Pozdrawiam.

Te lawiny słów które nic nie kosztują i za którymi niczego nie ma. 

[Natuskaa]

Świetny... utrata kontroli... a potem przesyt... Odnoszę wrażenie, że milczenie zawisło w oczekiwaniu na... ciąg dalszy. 

 

Pozdrawiam :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Totalnie spodziewałem się po Tobie komentarza w tym stylu ;D

Dziękuję. O to właśnie chodziło - o taką sinusoidę.

Zawisło w oczekiwaniu na ciąg dalszy, albo ze świadomością nieuchronności ciągu dalszego. Jeśli między dwojgiem ludzi nastanie ten rodzaj ciszy, to nawet jej chwilowe przełamanie zostawia małe pęknięcie i ono już zostanie na zawsze.

[GrumpyElf]

@error_erros Kiedyś przeczytałam, że używanie słów zadowala umysł, ale duszę potrafi tylko cisza. Jeżeli ma nastać, niech będzie właśnie taka. Mówiłam Ci, że jesteś w formie, to zaprzeczyłeś. Jesteś. 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba lepiej wiem :P

[jan_komułzykant]

Nadużywanie pewnych słów potrafi zabić najbardziej kiedyś oczekiwane i szalone uczucie, albo

 

doprowadzić do jego zawieszenia na długo lub na wieczność. Każdy przyjazny gest może zdawać się

 

wówczas wrogi. Ale czasem wystarczy jakaś wypsnięta mimochodem durnota – odburknięcie (?)

 

i jest albo walka na noże, albo śmiech lub ostry seks, do samego rana ;)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli generalnie jednego, uniwersalnego scenariusza nie da się opracować. Wszystko zdarzyć się może ;D

[Leszczym]

@error_erros mam swoją teorię, zresztą gdzieś ją napisałem zresztą. Wydaje mi się, że z początku jest myśl tyle tylko, że myśl ubieramy w słowa. Myślimy słowami. Nawet nie mówiąc niczego na głos nasza myśl ma kształt i formę słowa. Tym samym rzeczywiście najpierw było słowo. A słów najróżniejszych Ci u nas ostatnio pod dostatkiem :)) Nawet milcząc myślimy, a co za tym idzie przychodzą do nas myśli w formie słów :) Poruszyłeś bardzo ciekawe zagadnienie i zrobiłeś to świetnie!!! Nie jestem rodzicem i nie ma jak sprawdzić, ale niesamowicie interesująca musi być myśl dziecka, które nie potrafi przecież jeszcze mówić i nie zna języka:))

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo interesujące. Nawiązałeś do dzieci jako przykładu, gdzie myśl nawet w głowie jest niezwerbalizowana. Obserwując własne dzieci na etapie niemowlęcym (jedno z nich jest aktualnym przykładem), chyba skłaniałbym się ku teorii, że podstawą myśli jest po prostu emocja. Taka pierwotna emocja, która - gdyby się przyjrzeć nie tylko dzieciom, ale i dorosłym - nie koniecznie pokrywa się z zakresem słów, którymi dysponujemy. Bo czy potrafisz precyzyjnie opisać każdą emocję, którą odczuwasz? Dorośli ludzie miewają problemy z przyporządkowaniem do odczuwanych emocji nawet słów, które istnieją i są im znane. A co dopiero emocje bardziej złożone, indywidualne dla każdego człowieka.

[Leszczym]

@error_erros możliwe zatem, że na początku była emocja;) Bardzo możliwe ;)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I cały wiersz do wyjebunku ;P

[Leszczym]

@error_erros oj zupełnie nie... Wiersz ma wartość nawet jeśli w rozważaniach słusznie lub niesłusznie zabrnęliśmy w inne rejony :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie no, żartowałem ;> Wszak wiersz nie jest o tym, co było na początku w ogóle, ale na początku pewnego etapu relacji międzyludzkiej.